گزارشی از کولبری کودکان در مناطق مرزی کردستان

– بنا بر آمارها و گزارشهایی از سوی نهادهای دولتی و همچنین فعالان مدنی، یکی از معضلات اجتماعی رو به افزایش در ایران معضل «کودکان کار» است.

بخشی از کودکان در مناطق مرزی غرب ایران خصوصا در استان های کردستان، آذربایجان غربی و کرمانشاه عمدتا به علت فقر و بیکاری گسترده و عدم توانایی والدین در پرداخت هزینه تحصیل فرزندان و کمک به هزینه های جاری خانواده روی به شغل کاذب و مشقت بار کولبری آورده اند. پس از جانباختن فرهاد و آزاد، دو برادر ۱۴ و ۱۷ ساله حین کولبری، توجه ها به این آسیب اجتماعی جلب شده است. عطا که خود کولبر است پس از این واقعه تلخ به جمع آوری عکس و فیلم از این کودکان پرداخته است. عطا مأموریت خودش می‌داند که راوی وضعیت کودکان کولبر باشد: «من که کاری از دستم برنمی‌آید جز اینکه اگر دیدم جایی گیر کرده‌اند، کمک شان کنم. نگذارم توی سرما بمانند. با آنها حرف می‌زنم و می‌بینم حرف‌هایشان شبیه هم است. همه‌شان از نداری توی این سن سراغ کار می‌روند. ما که خودمان سال‌ها کار دیگر می‌کردیم و الان به کولبری روی آورده‌ایم، اوضاع مان این است، وای به حال این بچه‌ها که از این سن شروع می‌کنند».

به گزارش خبرگزاری هرانا، به نقل از روزنامه ایران، تعداد کودکان کولبر در مناطق مرزی کردستان در حال افزایش است.

«عطا» کولبر ۴۲ ساله که حدود سه سال است از محل زندگی‌اش در روستای «درزیان» مریوان، راه مرز را می‌گیرد و همراه دیگر کولبران، برای روزی ۲۰۰ هزار تومان مزد کولبری، راهی کوهستان می شود. حال او راوی داستان کودکان کولبر است.

عطا اطلاعات شان را جمع می‌کند. با آن ها حرف می‌زند و عکس و فیلم می‌گیرد که آرشیو کند. از وقتی آن دو تا برادر، آزاد و فرهاد ۱۷ و ۱۴ ساله موقع کولبری در کوهستان برفی یخ زدند و جان دادند، در این کار به صرافت افتاده است. وی می گوید: «من که خبرنگار نیستم ولی می‌خواهم همه چیز را از این بچه‌ها داشته باشم که خدای نکرده اگر باز اتفاقی افتاد همه بدانند که این ها که بودند و برای چه کولبری می‌کردند».

در خصوص یکی از عکس ها روایت می کند: «اول بارش بود که می خواست بار ببرد. ۱۳ سال داشت. نمی‌توانست بار را بلند کند. کمکش کردم. تمام راه حواسم بهش بود. سه ساعت بیشتر در راه ماندم که به آن بچه کمک کنم تا بار را برساند. جثه‌اش کوچک بود، گناه داشت. الان هم که هوا می‌دانید طرف‌های ما چطور است؛ برف و بوران است. برای کولبر اما فرق نمی‌کند، باید برود».

خودش در نقش خبرنگار می‌رود و سؤال می‌پرسد. در فیلم اول، پسرکی با موهای روشن که آن را یک وری شانه زده، بار به دوش روی برف‌ها نیم‌خیز نشسته و دست‌ها را به زانو قلاب کرده و خجولانه به دوربین نگاه می‌کند. شال نه چندان ضخیم را دور گردنش پیچانده و آفتاب بی‌رمق زمستان یک طرف صورتش را روشن کرده است.

 اسمت چیست؟

– علی.

 درس می‌خوانی؟

– نه.

 برای چی کولبری می‌کنی؟

– برای خرجی.

به بار روی دوشش اشاره می‌کند. زندگی و درس و کار برای علی در همین بسته سنگین گونی‌پیچ شده، خلاصه شده است. او فقط ۱۵ سال دارد.

نفر بعدی آریان است، ۱۴ سال دارد. کلاه مشکی بافتنی را تا روی ابرو کشیده است. وقت استراحت است و در این وقت‌ها کولبرها همان‌طور بار به دوش، چند دقیقه‌ای گوشه‌ای پیدا می‌کنند و می‌نشینند تا نفس تازه کنند؛ مثل آریان که روی تخته سنگی جا پیدا کرده و همان‌طور که دست‌های توی دستکش را به هم می‌مالد، کششی مختصر به گردن می‌دهد و به نظر می‌رسد این را از دیگران یاد گرفته، گرچه باری که روی دوشش خم شده، اجازه حرکت چندانی نمی‌دهد. بطری آبی را توی درز گونی بارش فرو کرده، انگار که کوهنوردی باشد که آب را توی جیب کوله‌پشتی‌اش گذاشته باشد. اما این جا در کوهستان برف گرفته، هیچ‌کس نه برای تفریح آمده و نه اصلاً فرصتی برای برای این جور فکرها دارد.

 کلاس چندمی؟

– سوم راهنمایی.

 الان مدرسه نداشتی؟

– پنجشنبه‌ها و جمعه‌ها و روزهای تعطیل می‌آیم برای کار، برای خرج تحصیل.

آریان می‌گوید پنجشنبه امتحان داشته و امتحانش را داده و آمده. شاگرد زرنگی است و درس خواندن را دوست دارد و نمی‌خواهد هیچ‌جوره درسش را رها کند. می‌گوید بچه‌های دیگری هم هستند که برای خرج مدرسه‌شان کولبری می‌کنند و اگر کار نکنند، درس هم نمی‌توانند بخوانند. در واقع هم کمک خرج خانواده‌شان هستند هم خرج تحصیل خودشان را درمی‌آورند.

محمد ۱۳ ساله، بچه بزرگ خانواده است. پدرش پارسال فوت کرده و باید خرج خانه را بدهد. مدرسه را رها کرده اما خیال دارد خودش درسش را بخواند. برادر ۱۱ ساله‌اش از سال دیگر می‌آید برای کار تا شکم سه بچه دیگر که در خانه‌اند، سیر شود. جثه‌اش توی عکس آنقدر کوچک است که تصور حمل بار به آن وزن برای بچه به آن لاغری ممکن نیست. از کولبرها شنیده‌ام که خیلی‌ها زیر بار، کمرشان شکسته یا سنگ کوب کرده‌اند، عطا توضیح می دهد که «بچه‌ها معمولاً از روستاهای اطراف سنندج می‌آیند. بعضی‌هایشان توی اورامان خانه می‌گیرند و می‌روند مرز برای کولبری».

عطا مأموریت خودش می‌داند که راوی وضعیت کودکان کولبر باشد: «من که کاری از دستم برنمی‌آید جز اینکه اگر دیدم جایی گیر کرده‌اند، کمک شان کنم. نگذارم توی سرما بمانند. با آنها حرف می‌زنم و می‌بینم حرف‌هایشان شبیه هم است. همه‌شان از نداری توی این سن سراغ کار می‌روند. ما که خودمان سال‌ها کار دیگر می‌کردیم و الان به کولبری روی آورده‌ایم، اوضاع مان این است، وای به حال این بچه‌ها که از این سن شروع می‌کنند».

قبل از اینکه کولبری کنی چه کار می‌کردی؟ «طراحی چهره می‌کردم، کار هنری، اما دیگر کسی حوصله ندارد دو سه ساعت بایستد چهره‌اش را بکشم. این برنامه‌های توی گوشی‌های موبایل آمده و کار همه را راحت کرده. دیگر کسی سراغ ما نمی‌آید».

عطا در ادامه می‌گوید «کسی به فکرشان نیست و اگر کار باشد، جان‌شان را کف دست شان نمی‌گیرند تا بروند کولبری. بعد از مرگ آن دو برادر کولبر، توجه رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی به قضیه کولبری خصوصاً کولبری کودکان جلب شد. تصویر پیکر بی‌جان فرهاد ۱۴ ساله با مشت‌های گره‌کرده که نشان از تلاش‌های واپسین او برای نجات خودش داشت، آنقدر تأثربرانگیز بود که هیچ کلامی یارای تسکین دردش نبود. قضیه اما مثل خیلی دیگر اتفاقات تلخ، کم کم فراموش شد. روایت فرهاد و آزاد که از ۶ سالگی در مزارع و گلخانه‌ها کار می‌کردند تا کمک خرج خانواده باشند، قصه تلخ و تکراری خیلی دیگر از بچه‌های کردستان است».

فؤاد حسنی ساوان، فعال مدنی در کردستان در این باره می‌گوید: «ما به خانه‌های زیادی که افراد آن درگیر کولبری هستند، سر زدیم و موارد زیادی را دیدیم. متأسفانه تعداد کودکانی که به کولبری روی می‌آورند، زیاد است و معمولاً از همان سن ۱۳ سالگی شروع به کار می‌کنند. کولبری کار در‌ شأن انسان نیست و اعتقاد داریم که کار انسان نیست چه برسد به اینکه کودکان با جثه ضعیف‌تر این کار را بکنند. جسم‌شان آسیب می‌بیند و مشکلاتی پیدا می‌کنند که بزرگسالی‌شان را هم تحت‌تأثیر قرار می‌دهد. بچه‌هایی بودند که از کوه پرت شدند و جان‌شان را از دست دادند. خیلی از این بچه‌ها برای تأمین هزینه تحصیل شان کولبری می‌کنند و خیلی‌های دیگر هم درس را رها می‌کنند و کار می‌کنند چون سرپرست خانواده به حساب می‌آیند. ما برای سرکشی به خانه‌ای رفتیم؛ صبح زود، پسر نوجوان خانواده رفته بود کولبری که قبل از بیدار شدن بقیه، برگشت».

«فعالان مدنی و اجتماعی سعی می‌کنند در این زمینه کمک کنند اما چون با قضیه کولبری طوری برخورد می‌شود که به طرف انگ سیاسی زده می‌شود، معمولاً کاری از پیش نمی‌برند». حسنی این را می‌گوید و ادامه می‌دهد: «بیشتر کمک‌هایی که به کولبران می‌شود، از طرف مردم است. مثلاً کسانی که آسیب دیده‌اند، با کمک‌های مردمی هزینه درمان شان فراهم می‌شود تا در حدی به آنها کمک شود و غیر از این کمک دیگری نیست چون این کار را به رسمیت نمی‌شناسند در صورتی که تمام مشکل از بیکاری و بی‌درآمدی است و تا این معضل باقی باشد، کولبری هم هست».

کولبری، شغلی کاذب و مشقت بار است که مردم مناطق مرزی در پی فقدان فرصت های شغلی به آن روی می آورند و سالانه ده ها تن در مواجهه با خطرات طبیعی و یا در پی شلیک نیروهای مرزبانی کشته و‌ یا زخمی می شوند.

مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، پیشتر با انتشار یک گزارش مشترک به بررسی عملکرد نیروهای نظامی و تلفات وارده به شهروندان به خصوص در نقاط مرزی کشور در محدوده زمانی سال ۲۰۱۸ پرداخته است.

بر اساس این گزارش به غیر خسارت های مادی، قتل حیوانات بارکش و حوادث روی داده از جمله سرمازدگی و بهمن، قتل ۴۸ کولبر (باربر مرزی) و زخمی شدن ۱۰۴ تن آنان توسط نیروهای مرزبانی و انتظامی در محدوده غرب و شمال غربی کشور مستند شده است.

مطابق این آمار، در کنار افرادی که هویت آنان به عنوان کولبر روشن شده، ۳۰۰ شهروند در ۱۱ استان کشور به صورت مستقیم یا غیرمستقیم به واسطه عمل قوای نظامی دچار حادثه شدند.

شناسایی بیش از ۲۰۰ کودک کار در قزوین

معاون اجتماعی بهزیستی قزوین با بیان اینکه اتباع آمار چشمگیری را در بین کودکان کار به خود اختصاص داده است، گفت: بیش از ۲۰۰ کودک کار در استان شناسایی شد.

هدى حقیقی در گفت‌وگو با خبرنگار اجتماعی شاخص، با اشاره به وضعیت کودکان کار در استان اظهار کرد: تاکنون حدود بیش از ۲۰۰ کودک کار در استان قزوین شناسایی شده است و اکنون سه مرکز در استان وجود دارد که به صورت تخصصی به کار این کودکان می‌پردازد.

وی افزود: یکی از این مراکز خدمات نگهداری شبانه‌روزی را ارائه می‌کند و دو مرکز دیگر فقط به صورت روزانه است؛ سیستم به این شکل است که کودکان کار و خیابانی توسط مراکز حمایتی مردم نهاد و بهزیستی جذب می‌شوند.

حقیقی ادامه داد: سازمان بهزیستی در جهت جذب و توانمند سازی کودکان کار فعالیت می‌کند که این کودکان پس از جذب به مراکز روزانه انتقال داده می‌شوند.

معاون امور اجتماعی بهزیستی استان قزوین گفت: این خدمات شامل روانشناسی، مددکاری، بهداشتی، پزشکی، مادی، معنوی، آموزشی و‌ پیگری تحصیلی و موارد دیگر  است که به این کودکان ارائه می‌شود.

وی در خصوص عناوین این مراکز در استان قزوین بیان کرد: مرکز “خانه خورشید” در شهرستان قزوین و “چتر مهربانی” در شهرستان تاکستان مستقر است، این مراکز روزانه هستند که کودکان کار و خیابانی که در خیابان‌ها رها می‌شوند نیز به دستور قضایی به مراکز کوتاه مدت و میان مدت سپرده می‌شوند.

تشخیص هویت کودکان کار و خیابان از روی عنبیه چشم

تهران – ایرنا – رئیس امور آسیب دیدگان اجتماعی سازمان بهزیستی کشور گفت: نمی‌توانیم کودکان کار و خیابان را شناسایی کنیم چون هر روز با یک اسم می‌آیند و از سوی دیگر اثر انگشت ندارند اما تلاش می کنیم تشخیص هویت کودکان کار و خیابان را از روی عنبیه چشم انجام دهیم.محمود علیگو روز شنبه  گفت وگو با خبرنگار ایرنا افزود: نمی توانیم کودکان کار و خیابان را شناسایی کنیم چون هر روز با یک اسم می آیند درو از سوی دیگر اثر انگشت ندارند که از این طریق آنها را شناسایی کنیم.

وی اظهار داشت: بنابراین به شدت دنبال تشخیص هویت آنها از روی عنبیه چشم هستیم تا برای امسال تمام مراکز نگهداری کودکان کار و خیابان از جمله مراکز یاسر، بعثت و شهدای افسریه را به تجهیزات شناسایی هویت از روی عنبیه چشم مجهز کنیم. تشکیل بانک اطلاعات کودکان کار و خیابان و  کودکان متکدی در ساماندهی آنان تاثیر بسزایی دارد.

علیگو خاطرنشان کرد: برای خرید هر دستگاه شناسایی فرد از روی عنبیه چشم به ۴۵ میلیون تومان و برای برقراری سرور آن به یکصد میلیون تومان اعتبار نیاز است و برای انجام کار شناسایی ناگزیر هستیم به تعداد ۳۱ مرکز شبانه روزی و ۶۳ مرکز روزانه یعنی حدود یکصد دستگاه تامین کنیم.

تایید واداشتن کودکان محله هرندی به جنگ خروسی 

رئیس امور آسیب دیدگان اجتماعی سازمان بهزیستی کشور با تایید واداشتن کودکان به جنگ مانند جنگ خروس‌ها در محله هرندی تهران گفت: این یک اتفاق معمول و همیشگی نیست اما چنین اتفاقی افتاده است.

علیگو افزود:‌ خودروهای اورژانس اجتماعی سازمان بهزیستی کشور در نزدیکی سه پارک محله هرندی تهران مستقر شده اند چون این اتفاق در پارک رخ داده است.

وی ادامه داد: گویا این اتفاق به خاطر شرط بندی بوده اما تا زمانی که کودکان شناسایی نشوند، جزییات آن مشخص نمی شود. به ماموران اورژانس اجتماعی گفته شده در این منطقه حتی اگر کودک معتاد هم دیدند، رسیدگی کنند اما پلیس هم باید همکاری کند و فقط گشت زنی کافی نیست و خودروی پلیس نیز باید مستقر شود.

طی روزهای اخیر برخی رسانه در گزارشی تصریح کرده اند که عده ای با خوراندن الکل و مواد مخدر به کودکان در محله هرندی آنها را واداشته اند که مانند خروس های لاری با یکدیگر بجنگند.
رئیس امور آسیب دیدگان اجتماعی سازمان بهزیستی کشور اضافه کرد: جلسه ای در این زمینه با بهزیستی کشور، استان تهران، شهر تهران، سازمان های مردم نهاد و پلیس برگزار شده و امکان مداخله در این اتفاق بررسی شده است.

علیگو با اشاره به استقرار پایگاههای سلامت روان و خدمات اجتماعی در این محله ها گفت: اگر این آسیب پنهان شود از سوی سازمان های مردم نهاد پیگیری می شود چون آنها اغلب پرونده‌های کودکان در معرض آسیب را دارند.

پذیرش بیش از سه هزار کودک کار در مراکز بهزیستی

رئیس امور آسیب دیدگان اجتماعی سازمان بهزیستی کشور یادآور شد: طی ۶ ماهه نخست امسال سه هزار و ۳۵۳ کودک کار و خیابان در مراکز نگهداری کودکان کار پذیرش شدند و علاوه بر آن سه هزار و ۷۲۸ کودک کار و خیابان شناسایی شدند.
وی با اشاره به پذیرش ۳۸۰ کودک کار و خیابان در  طرح ۴۵ روزه ساماندهی کودکان کار و خیابان طی خرداد ماه امسال در مرکز یاسر گفت: با اجرای این طرح کسی نمی تواند بگوید آمار کودکان کار و خیابان کم شده است.
علیگو خاطرنشان کرد: از بین ۳۸۰ کودک کار و خیابان پذیرش شده در مرکز یاسر در اجرای طرح ساماندهی کودکان کار و خیابان، ۱۳ کودک باقیمانده اند به آن معنا که خانواده پیدا نکرده و کسی دنبالش نیامده است.
وی با بیان اینکه ۸۰ درصد کودکان کار و خیابان، از اتباع بیگانه و افغانستانی هستند، افزود: مرکز نگهداری کودکان کار و خیابان یاسر، مرکزی موقت است. هر از گاهی طرحی با عنوان ساماندهی کودکان کار و خیابان اجرا می شود، اتفاقات و حواشی ایجاد می شود اما باز این کودکان در خیابان هستند.

علیگو ادامه داد: کودک چه گناهی دارد که روی آن زوم شده ایم، چرا به او آسیب روانی وارد می کنیم بنابراین طرح ساماندهی کودکان کار و خیابان با حفظ جایگاه و شان کودکی و با رویکرد خانواده محور اجرا خواهد شد.

رسیدگی فوری به «کودکان کار» زیر هفت سال

رئیس امور آسیب دیدگان اجتماعی سازمان بهزیستی کشور گفت: هر کودک دارای خانواده، بستگان و محله ای است که در وضعیت او تاثیرگذار است بنابراین توانمندسازی خانواده را محور ساماندهی کودکان کار و خیابان قرار می دهیم و تمام افراد موثر در زندگی کودک را در این طرح وارد می کنیم.

علیگو افزود: برای ساماندهی کودکان کار و خیابان نمی توان یک مدل یکسان بکار برد بلکه تمام این کودکان باید مورد به مورد بررسی شوند. کودکان کار و خیابان نیاز به جمع آوری ندارند بلکه با بسیج عمومی شناسایی شوند، اگر کودکی به قید فوریت باید شناسایی شوند، مصداق کودک آزاری است و ماموران بهزیستی در اورژانس اجتماعی ۱۲۳ به آن رسیدگی می کنند.

وی با تاکید براینکه مساله کودکان کار و خیابان در کرمانشاه، تهران، البرز، فارس، اصفهان، خراسان شمالی و خراسان رضوی جدی است، گفت: در اجرای طرح ساماندهی کودکان کار و خیابان دیگر آنها را درهم، جمع نمی کنیم بلکه جداشده، جمع می کنیم، در کودکان کار و خیابان، آسیب های جدی داریم، طور مثال کودک هفت ساله، نصف صورتش کبود است و مصداق کودک آزاری است.

علیگو اضافه کرد: بستن کودک به کمر و نشاندن کودکان زیر هفت سال و تکدی گری همراه آنان مصداق کودک آزاری است و با قید فوریت آنها را جمع آوری می کنیم. اگر فرد همراه کودک در این شرایط ادعا کند مادر کودک است، اختیار دارد با ماموران بهزیستی بیاید.

مردم به کودکان کار و متکدی پول ندهند

رئیس امور آسیب دیدگان اجتماعی سازمان بهزیستی کشور گفت: از مردم انتظار داریم، کودکان کار و خیابان را شناسایی دقیق کنند. همچنین از مردم انتظار داریم به کودکان کار و خیابان و به کودکان متکدی پول ندهند زیرا پول دادن به این کودکان به معنای حضور مداوم این کودکان در خیابان است.

علیگو افزود: شخصا با ۶ کودک کار و خیابان در مرکز یاسر مصاحبه داشتم که از بین این ۶ نفر، فقط یک نفر از کودکان برای خودش کار می کرد و بقیه کودکان از طریق بستگان مانند دایی و عمو به زور به سر کار آورده می شدند، باندهایی نیز در این زمینه فعالیت دارند.

وی درباره خرید و فروش کودکان کار و خیابان، اظهار بی اطلاعی کرد و گفت: اما کودکان افغان از افغانستان بدون خانواده می آیند و این مساله لزوما به این معنا نیست که برای خانواده افغان خود پول می فرستند بلکه خانواده آنها نمی خواهند کودک در وضعیت اسفناک آنجا باشند.

علیگو تصریح کرد: البته ممکن است کارفرمایی وجود داشته باشد که در ازای کار کودک، پولی به خانواده او پرداخت کند که این مساله به ویژه در مورد کودکان زباله گرد وجود دارد.

رئیس امور آسیب دیدگان اجتماعی سازمان بهزیستی کشور گفت: کودکان کار و خیابان یا توسط باند به کار گرفته شده اند که پلیس باید به تکلیف قانونی در این موضوع عمل کند یا اینکه کودکان توسط اعضای خانواده به کار گرفته شده اند که از جنس عمل مجرمانه نیست.

علیگو افزود: این خانواده ها، کف خیابان را به عنوان محل کسب منابع مالی پیدا کرده اند و توان انجام کار دیگری ندارند. این خانواده ها توانمند می شوند و اگر کودکی دوباره تا سه بار در خیابان حضور پیدا کند در حالیکه والدین او سه بار تعهد عدم حضور کودک در خیابان داشته باشند، آنگاه کودک از آنها سلب حضانت می شود.

ضرورت ورود جدی تر پلیس به پرونده های کودک آزاری جنسی 

رئیس امور آسیب دیدگان اجتماعی سازمان بهزیستی کشور گفت: برخی از کودکان کار و خیابان، رها هستند به آن معنا که برخی از آنها بی سرپرست و بی سرپناه هستند که آنها را با کمک شهرداری در مراکز نگهداری می کنیم.

علیگو افزود: کودکان کار و خیابان که دارای خانواده هستند، این خانواده ها را توانمند می کنیم، این خانواده ها در سه وضعیت قرار دارند یا معلولیت دارند که بهزیستی برای آنها پروتکل دارد، یا بی بضاعت هستند که تحت پوشش کمیته امداد قرار می گیرند یا معتاد هستند که بهزیستی طبق پروتکل به آنها رسیدگی می کند.

وی درباره اینکه چرا گاهی پرونده‌های مربوط به کودک آزاری جنسی طول می کشد یا کودک آزار همچنان آزاد می ماند، گفت: در این موارد گاهی پزشکی قانونی به قطعیت نمی تواند بگوید که کودک آزاری اتفاق افتاده بنابراین لازم است در اینگونه پرونده‌ها پلیس کار جدی تری انجام دهد.

مرزبانی به مرزها جدی تر توجه کند

رئیس امور آسیب دیدگان اجتماعی سازمان بهزیستی کشور با بیان اینکه دولت مکلف به کاهش ۲۵ درصدی جمعیت کودکان کار تا پایان برنامه ششم توسعه است، افزود: بودجه ما به توانمندسازی خانواده کودکان کار و خیابان کفاف نمی دهد و با این وضعیت کسی نمی تواند ادعای کاهش ۲۵ درصدی جمعیت کودکان کار و خیابان را داشته باشد چون همه کودکان کار و خیابان شناسایی نشده اند.

علیگو تصریح کرد: همواره به جمعیت کودکان کار و خیابان اضافه می شود چون تمام مرزهای کشور به روی همه باز است. ۸۰ درصد کودکان کار و خیابان از اتباع بیگانه هستند اما آیا کسی هست که جلوی اتباع بیگانه را بگیرد.

وی تاکید کرد: به آمار بیش از سه هزار کودک کار و خیابان که شناسایی کرده ایم،  اطمینان داریم و اگر اتباع بیگانه غیرقانونی بین آنها نبودند، آیا امکان خدمت رسانی بیشتر به ایرانیان نبود. دستگاه های متولی مرزبانی همواره از مرزها پاسداری می‌کنند اما باید جدی تر به این مساله بپردازد.
علیگو افزود: در کشورهای دیگر هیچ گدایی از اتباع بیگانه حق ندارد به طور مثال زیر برج ایفل تکدی گری کند اما آیا اداره اتباع ما با چنین افرادی در کشورمان، برخورد جدی انجام می دهد.

کودکانی که در هیاهوی خودروها گم می شوند

 آخرین مرحله جمع‌آوری کودکان کار و خیابانی تهران خردادماه امسال کلید خورد اما ساماندهی آنها به دلیل مشکل تامین اعتبار نیمه کاره ماند و نتیجه آن شد که هنوز کودکانی پشت ثانیه‌های چراغ قرمز، روزگار سپری می‌کنند.به گزارش ایرنا، چراغ قرمز می شود و خودروها توقف می کنند. به یکباره روی شیشه ماشین می‌کوبد و با التماس چشمانش می خواهد شاخه های گل پژمرده اش را بفروشد. صدای کودکانه اش به سختی به گوش می رسد. گل هایش را به حراج گذاشته است. شاخه ای و یا دسته ای می فروشد تا شاید کاسب شود.

به او نگاه می کنم.  در امتداد چشمانش، بغضی نهفته است از سرما. دستانش را به هم می فشارد در میان خودروها. از این طرف به آن طرف می رود، گویی کودکی اش چه تلخ در میان هیاهوی خودروها گم شده است.

آن طرف تر کودک دیگری به زور روی پنجه های پایش ایستاده و خودش را به شیشه خودرو می چسباند و با دستمال کوچکی که در دست دارد سعی می کند لکه های شیشه را پاک کند. راننده شیشه را پایین می دهد و بدون اینکه به اطراف نگاهی کند پولی به او می دهد و به سرعت از کنار کودکی اش می گذرد.

استاندار تهران اواخر سال ۹۷ دستور جمع‌آوری کودکان خیابانی را در پایتخت صادر کرده بود و از خرداد این طرح توسط فرمانداری تهران و نهادهای مربوطه اجرایی شده بود اما هنوز ماهی نگذشته بود که طرح متوقف شد. همان زمان، بهزیستی تهران نبود مکان و زیرساخت های لازم را از جمله دلایل متوقف شدن موقت این طرح اعلام کرد.

 در مدت اجرای طرح، حدود ۲۸۰ کودک جمع آوری شد که به گفته مسئولان ۸۰ درصد آنان اتباع کشورهای خارجی بودند.

طرح متوقف نشده است

معاون امور اجتماعی بهزیستی تهران در باره این طرح به خبرنگار ایرنا می گوید که اجرای طرح متوقف نشده بلکه وجود برخی مشکلات و کمبود اعتبار اجرای آن را به تعویق انداخته است.

«مهشید موقر» معتقد است: برخلاف برخی هجمه هایی که به این طرح شد، ما به دنبال آسیب شناسی این طرح هستیم تا بتوانیم  با بازتوانی خانواده های کودکان کار وضعیت آنان را بهبود ببخشیم.

 موقر ادامه می دهد: باید بین دستگاه ها و انجمن های مردم نهاد به وحدت رویه و این نتیجه برسیم که ساماندهی کودکان کار، کودک آزاری نیست بلکه به نفع جامعه و کاهش آسیب های اجتماعی است.

وی تاکید می کند: باید فرهنگسازی در جامعه صورت گیرد تا مردم به این کودکان کار پول ندهند و مانع درآمدزایی آنان شوند چرا که وقتی آنان درآمد بالا دارند به این نوع کارهای خیابانی رغبت بیشتری پیدا می کنند.

معاون امور اجتماعی بهزیستی تهران با بیان اینکه متاسفانه برخی از خانواده ها بر این باور هستند که کودکان باید کار کنند، می گوید: باید این نوع نگرش ها به کودکان تغییر پیدا کند و بیش از این که به کار کودکان توجه شود به تحصیل و کشف استعدادهای آنان توجه شود.

موقر در این زمینه از تجهیز مراکز نگهداری کودکان کار توسط شهرداری تهران خبر داده و ادامه می دهد: در این زمینه کمبود مراکز نگهداری وجود داشت که با هماهنگی های صورت گرفته، خوشبختانه این امر محقق شده است و از لحاظ مکانی مشکلی نداریم.

وی می گوید: همچنین با مراجع قضایی هماهنگی های بیشتری انجام شده است تا در صورت نیاز حکم های قضایی صادر شود.

راه اندازی شبکه سراسری اطلاعات کودکان کار

معاون امور اجتماعی بهزیستی تهران با بیان اینکه باید شبکه سراسری اطلاعات کودکان کار راه اندازی شود، بیان می کند: با ثبت اطلاعات کودکان مشخص می شود که این کودکان تحت حمایت چه نهادها و انجمن هایی هستند و یا چه خدماتی دریافت کرده و نیازمند چه حمایت هایی هستند.

به گفته وی، پیش از این چالش های ساختاری و تفکری در زمینه کودکان کار وجود داشت که در حال حاضر حدود ۸۰ درصد آن بررسی و حل شده است.

موقر با اشاره به این که اگر تامین اعتبار شود، در روزهای آینده ساماندهی کودکان کار دوباره آغاز می شود، تاکید می کند: با توجه به رفع برخی چالشها، این بار با حساسیت بیشتر طرح جمع آوری کودکان اجرا خواهد شد.

وی اضافه می کند: هدف ما فقط جمع آوری کودکان کار از کف خیابان ها نیست بلکه هدف ما تحصیل آنان، بازگشت به کانون خانواده، کاهش آسیب های اجتماعی و سایر مواردی است که با جدیت آن را دنبال می کنیم.

معاون امور اجتماعی بهزیستی تهران با بیان اینکه مرحله اول ساماندهی کودکان کار با محوریت فرمانداری و استانداری آغاز شده بود، می گوید: در این مرحله وزارت کشور این کار را بر عهده سازمان بهزیستی قرار داده است.

پذیرش کودکان کار از طریق سامانه ۱۲۳

معاون بهزیستی استان تهران خاطرنشان می کند: تا زمانی که اعتبار اختصاص یابد همانند روال گذشته پذیرش کودکان کار دنبال می شود.

به گفته وی، در حال حاضر، سه مرکز شبانه روزی و ۲۰ مرکز روزانه غیردولتی مسئولیت پذیرش کودکان خیابانی و کار را بر عهده دارند.

موقر می افزاید: در صورتی که شهروندان تهرانی با سامانه ۱۲۳ تماس حاصل کنند و گزارشی ارائه شود، به سرعت نسبت به جمع آوری کودکان کار اقدام می شود.

وی با بیان اینکه هم اکنون ۸۰ کودک کار به صورت شبانه روزیدر مراکز یادشده نگهداری می شوند، می گوید: کودکانی که در این مرکز پذیرش می شوند خانواده های آنان شناسایی شده و به کانون خانواده باز می گردند.

وی ادامه می دهد: درصدد هستیم تا خانواده های کودکان کار را  با حمایت های مادی و معنوی توانمند سازیم ضمن اینکه کودکانی هم که اتباع خارجی هستند و کارت تردد نداشته باشند به اداره اتباع خارجی معرفی می شوند تا وضعیت آنها تعیین تکلیف شود.

فرهنگسازی برای پول ندادن به کودکان کار

معاون امور اجتماعی بهزیستی تهران از سازمان های مردم نهاد و فرهنگی درخواست می کند با استفاده از امکانات و فضاهایی که دارند تبلیغات کنند تا مردم از آنها چیزی خرید نکنند.

وی تاکید می کند: باید از ظرفیت فضای مجازی در این زمینه بهره برد و مردم را آگاه کرد تا از این طریق به کودکان کار کمک نکنند چرا که این نوع دلسوزی چالش های فراوانی را به وجود خواهد آورد.

اما در حالی که این مقام بهزیستی تهران اصرار دارد برای حل مساله کودکان کار، شهروندان باید از پرداخت وجه به آنان خودداری کنند، کارشناسان دیگر راهکارهای دیگری را برای حل این موضوع بیان می کنند.

سرهنگ «مراد مرادی» معاون اجتماعی پلیس پایتخت می گوید: مهمترین مشکلی که در این حوزه وجود دارد، واکاوی علل گرایش این کودکان به تکدی گری است که باید بعد از جمع آوری آنها مورد توجه قرار گیرد.

وی معتقد است: باید روی این موضوع کار فرهنگی و پژوهشی صورت گیرد تا ناهنجاری ها و علل رفتاری آن شناسایی شود و بر اساس آن نسخه روانشناسی ارائه شود. در غیر این صورت، شاهد بازگشت مجدد این افراد به تکدی گری خواهیم بود.

معاون اجتماعی پلیس پایتخت با بیان اینکه ارتباط شبکه ای کودکان کار باید قطع شود، تصریح می کند: برخی از تکدی گری ها به صورت ساماندهی شده است که باید ارتباط شبکه ای آنان با کودکان شناسایی و قطع شود.

شهرداری باید همکاری کند

در این میان، مدیرکل دفتر امور اجتماعی و فرهنگی استانداری تهران با استناد به آیین‌نامه ساماندهی کودکان کار و خیابانی می گوید بر اساس قانون، شهرداری مکلف است زیر ساخت‌های لازم را برای ساماندهی کودکان کار فراهم سازد.

«فرزانه مروستی» می گوید: شهرداری تهران تاکنون دو مرکز بهاران را برای ساماندهی کودکان کار و خیابانی به مدت یکسال در مناطق پنج و هشت در اختیار سازمان بهزیستی استان قرار داده است و این همکاری ها را باید گسترش دهد.

وی ادامه می دهد: شهرداری‌ها به عنوان مرکز جامع توانمندسازی مکلف هستند زیرساخت‌های لازم را برای  ساماندهی کودکان کار فراهم و کاربری آنها را در اختیار سازمان بهزیستی قرار دهند تا آنان با استفاده از مددکاران اجتماعی و روانشناسان بتوانند از آسیب‌دیدگان حمایت کنند.

بیشتر کودکان کار، خارجی هستند

مدیرکل امور اجتماعی استانداری تهران همچنین از چگونگی رصد وضعیت زندگی کودکان کار خبر می دهد و می گوید: مددکاران حاضر در اجرای جمع‌آوری کودکان پس از غربالگری کودکان کار، به خانه ها یا محل سکونت آنان مراجعه کرده‌ و آنها را تحویل خانواده هایشان می دهند.

وی می افزاید: مددکاران در مدت اجرای طرح حداقل سه بار به منازل این کودکان مراجعه و مستندات لازم را به صورت مکتوب و تصویری از وضعیت زندگی آنان تهیه کرده‌اند.

مروستی با بیان اینکه اغلب کودکان جمع‌آوری شده از اتباع دیگر کشورها هستند، ادامه می دهد: جمع‌آوری این کودکان به منظور صیانت از حقوق آنان انجام می‌گیرد آنهم در شرایطی که برخی از این کودکان حتی کارت تردد در کشورمان ندارند.

وی تاکید می کند: هزاران نوع آسیب، کودکان کار را تهدید می کند و حضور آنان آسیب هایی را هم در جامعه به بار می آورد.

۲۳۰ کودک خیابانی در اردبیل شناسایی شد؛ ۱۰ درصد کودکان خیابانی در اردبیل غیربومی هستند

مدیرکل بهزیستی استان اردبیل گفت: در حال حاضر ۲۳۰ کودک خیابانی در اردبیل شناسایی شده است.به گزارش خبرگزاری تسنیم از اردبیل، بهزاد ستاری بعد از ظهر امروز در جلسه شورای هماهنگی دستگاه‌های زیر مجموعه وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی استان اردبیل اظهار داشت: در حال حاضر دو نهاد خیریه در راستای ارائه حمایت و خدمات لازم به کودکان خیابانی در حال فعالیت هستند

وی با اشاره به این که 230 کودک خیابانی در اردبیل شناسایی شده است بیان کرد: 90 درصد کودکان خیابانی استان بومی و 10 درصد غیربومی هستند که درصدد هستیم با تلاش مسئولان و دستگاه‌های مربوطه از جمله بهزیستی و آموزش و پرورش کودکان محروم از تحصیل را به چرخه آموزشی بازگردانیم.

مدیرکل بهزیستی استان اردبیل تصریح کرد: ارائه تسهیلات ضروری برای سرپرستان کودکان کار و نیز ارائه خدمات درمانی و نیز بهره‌مندی از درمان تامین اجتماعی از برنامه‌هایی است که به عنوان اولویت اساسی و مهم مطرح بوده و برنامه‌ریزی‌های لازم در این زمینه انجام یافته است.

ستاری تصریح کرد: همکاری‌های لازم با بانک‌های رفاه کارگران و توسعه تعاون در این زمینه مبنای کار قرار گرفته و مدیران دستگاه‌های اداره تعاون استان ارائه آموزش‌های رایگان مهارتی به کودکان خیابانی و خانواده‌های آنان را در دستور کار قرار داده است که اقدامات لازم در حال انجام است.

وی بیان کرد: انتظار می‌رود بانک‌ها در اعطای تسهیلات خوداشتغال و کارفرمایی با ما همکاری لازم را داشته باشند تا بتوانیم در راستای ارائه خدمات به این کودکان ورود پیدا کرده و به اهداف خود در این زمینه جامه عمل بپوشانیم که این موضوع به عنوان یک محور اصلی در سازمان بهزیستی استان مطرح است.

تبلیغات بازرگانی هم «کودک کار» دارد!/ فاصله تلویزیون از وضع مطلوب

سید بشیر حسینی کارشناس سواد رسانه‌ای، سواستفاده از کودکان در آگهی‌های بازرگانی را معضلی مشابه پدیده کودکان کار در جامعه توصیف کرد و وضعیت تلویزیون را هم در زمینه پخش تبلیغات، مطلوب ندانست.

سیدبشیر حسینی در گفتگو با خبرنگار مهر درباره حضور کودکان در تبلیغات و پیام‌های بازرگانی با توجه به ممنوعیتی که در برخی موارد دارد، بیان کرد: حضور این کودکان در پیام‌های بازرگانی سه وجه دارد که باید این وجوه مختلف را در نظر گرفت؛ اول اینکه در کشور ما به واسطه اینکه استفاده ابزاری و کالایی از خانم‌ها محدود شده است و از طرفی در تبلیغات به دنبال لطافت و ظرافت می‌گردند، یکی از شگردها این است که سراغ کودکان می‌روند.

وی ادامه داد: حضور کودکان در پیام‌های بازرگانی به این معنا جایگزین خیلی از زیبایی‌های غریزی و جسمی شده است و چون در کشور ما ملاحظاتی فرهنگی و مذهبی نسبت به خانم‌ها وجود دارد حضور کودکان بیشتر شده است.

این متخصص حوزه سواد رسانه‌ای تصریح کرد: مورد دوم را باید با توجه به شبکه‌های اجتماعی مثل اینستاگرام و ولع و احساس نیاز بیش از حد به دیده شدن در این شبکه‌ها در نظر گرفت که خیلی وقت‌ها خانواده‌ها را هم ترغیب کرده است که کودکانشان را در معرض این تبلیغات قرار دهند.

استفاده از کودکان در تبلیغات مثل استفاده از کودک کار شده است کودک کار قبلا سر چهارراه آدامس می‌فروخت و الان با رضایت خانواده به یک مدل تبدیل شده استحسینی افزود: سوم اینکه استفاده از کودکان در تبلیغات مثل استفاده از کودک کار شده است کودک کار قبلا سر چهارراه آدامس می‌فروخت و اینگونه سازماندهی می‌شد الان با رضایت خانواده به یک مدل تبدیل شده است. درواقع اکنون خانواده‌ها این کار را با رغبت انجام می‌دهند و خیلی هم خوشحال هستند اما دقت نمی‌کنند که آینده کودک چقدر متاثر از حضورش در تبلیغات می‌شود. این کودک در آینده، مسیرهای زندگی‌اش بسته می‌شود و فشارهای زیادی روی او می‌آید چرا که در کودکی اش هزاران بار دیده شده است.

این مدرس دانشگاه در ادامه با اشاره به فراگیری حضور کودکان در تمامی ابعاد تبلیغاتی عنوان کرد: داستان تبلیغات الان بسیار متحول شده است زمانی تبلیغات در رسانه‌های جمعی بود و الان در صفحات اینستاگرام و … است؛ اکنون هم نکته من فقط ناظر بر تبلیغات تلویزیونی نیست بلکه ناظر بر فضای عمومی است.

وی با طرح یک نگرانی نسبت به آینده کودکانی که در تبلیغات از آنها استفاده می‌شود، تصریح کرد: نگرانی من از این بابت است که خانواده‌ها با میل و رغبت، کودک و خردسال را که هیچ درکی از این فضا ندارند به این محیط سوق می‌دهند. حتی تبلیغات به سمت کالاهای خاص‌تر می‌رود چون متقاضی دارد و بازار سرمایه‌دار به صورت فعال تر عمل می‌کند و وقتی کودک در این تبلیغات فرو می‌رود ممکن است بعدا از نظر آبرو و آینده برایش تاثیرگذار باشد یا در مسیرهای ناخواسته قرار بگیرد و عملا اختیار کودک از او گرفته می‌شود.

در دنیا نسبت به مساله تبلیغات قوانین جدی تری نسبت به کشور ما وجود دارد و طبیعتا ما در این حوزه با خلاهای قانونی مواجه هستیمحسینی با تاکید بر آموزش خانواده‌ها در این زمینه عنوان کرد: در دنیا نسبت به مساله تبلیغات قوانین جدی‌تری نسبت به کشور ما وجود دارد و طبیعتا ما در این حوزه با خلاهای قانونی مواجه هستیم. با این حال مهمتر از این قوانین، رویکرد سواد رسانه‌ای و آموزش خانواده‌هاست؛ باید دید خانواده‌ها به صورت آگاهانه و با درک تمام تبعات این مساله این کار را انجام می‌دهند و یا فقط به صورت لحظه‌ای این ماجرا را دنبال می‌کنند تا سودی و یا لایکی نصیب‌شان شود. این خانواده‌ها از اتفاق لحظه‌ای بسیار سرخوش هستند اما به تبعات دراز مدت توجه نمی‌کنند.

وی همچنین در واکنش به سوالی درباره نقش تلویزیون و پیام‌های بازرگانی که به عنوان یک الگو از این رسانه فراگیر پخش می‌شود، تصریح کرد: همیشه یک نگاه اغراق آمیز به تلویزیون و رسانه‌ها داشته‌ایم. با این حال به نظر می‌رسد ما چند سال پیش با بحران تبلیغات و پیام‌های بازرگانی در حوزه کودک مواجه بودیم، که آن زمان این موج نسبت به تلویزیون شدید بود و الان به موج متعارف‌تری رسیده است. البته ممکن است به نسبت شرایط موجود، وضعیت مطلوب‌تری را توقع داشته باشیم با این حال چون وضعیت خیلی نامتعارف‌تری را در تلویزیون دیده بودیم، الان به نسبت آن زمان راضی‌تر هستیم و در عین حال می‌توان گفت همچنان نسبت به وضع مطلوب ناراضی هستیم.

این متخصص حوزه سواد رسانه‌ای در پایان بیان کرد: به نظر می‌رسد تلویزیون مهمترین ابزار حوزه رسانه و فرهنگسازی است که البته باز هم این نکته را باید در حد توان و محدودیت‌های این رسانه در نظر گرفت

ممنوعیت زباله‌گردی کودکان در سطح شهر

حبیب الله مسعودی فرید معاون امور اجتماعی سازمان بهزیستی کشور در گفت‌وگو با خبرنگار حوزه رفاه و تعاون گروه اجتماعی باشگاه خبرنگاران جوان، درباره آخرین وضعیت ساماندهی کودکان کار اتباع خارجی اظهار کرد: در بحث کودکان اتباع با وزارت کشور صحبت‌هایی شده و قرار است که وارد مرحله دوم ساماندهی کودکان کار شویم.

فرید با بیان اینکه با شهرداری درباره کودکان زباله‌گر وارد مذاکره شدیم، افزود: زباله گردی کودکان ممنوع و پیمانکاران شهرداری موظف به اجرای این قانون در سطح شهر شدند.

معاون امور اجتماعی سازمان بهزیستی بیان کرد: با اداره کار وزارت تعاون کار و رفاه اجتماعی صحبت کردیم که با همکاری NGOها اگر کودکی به خصوص کودکان زیر ۱۵ سال در کارگاهی مشغول به کار بود بازرسان اداره کار به این کارگاه‌ها مراجعه کرده و پیگیری‌های لازم را انجام دهند.

بیشتر بخوانید: حضور ۴۰۰ کودک کار اتباع خارجی در استان‌های تهران و البرز 

وی درباره کودک زباله‌گر که فیلم آن در فضای مجازی منتشر شده بود، گفت: مددکاران سازمان بهزیستی کشور برای تهیه گزارش مددکاری نزد این کودک می‌روند تا حمایت‌های لازم انجام شود.

فرید افزود: این کودک به دلیل اینکه اتباع خارجی بود و ۲۰ روز از ورودش به ایران می‌گذشت باید سیاست‌های مهاجرتی کودک اتباع خارجی وارد این موضوع شود.

معاون امور اجتماعی سازمان بهزیستی درباره اسکان کودک کار خاطرنشان کرد: ۸۵ درصد کودکان کار اتباع خارجی هستند باید سفارت‌های مربوطه از این کودکان حمایت کند، اما شهرداری ۲ مکان را برای اسکان کودکان کار برای سازمان بهزیستی اختصاص داده است.

شناسایی ۸۰ کودک کار خیابانی در قزوین

قزوین- ایرنا- مدیرکل دفتر امور اجتماعی و فرهنگی استانداری قزوین از شناسایی ۸۰ کودک کار خیابانی در سطح این استان طی سالجاری خبر داد.مریم بیدخام روز جمعه در گفت و گو با خبرنگار ایرنا افزود: بر اساس آیین نامه ساماندهی کودکان خیابانی مصوب تیرماه ۱۳۸۴ هیات وزیران، از نظر قانونی وظایف کلیه دستگاهها مشخص شده  است .

وی با بیان اینکه طی سالهای اخیر ۴۰۰ کودک خیابانی در سطح استان شناسایی شده اند، اظهار داشت : هم اکنون تعداد زیادی از این کودکان از چرخه خدمات حمایتی خارج شده اند.

بیدخام با بیان اینکه سال گذشته ۲۱۲ کودک خیابانی تحت حمایت قرار گرفتند،یادآورشد: اکثر این کودکان در سنین زیر ۱۸ سال و دارای خانواده‌های بد سرپرست بوده و اغلب با آسیب‌های اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و غیره مواجه هستند که والدین این کودکان را به کار مجبور می کنند.

مدیرکل دفتر امور اجتماعی و فرهنگی استانداری قزوین گفت: بر اساس آخرین آمارها ۹۵ درصد کودکان کار و خیابان دارای خانواده‌ بوده و شب‌ها را کنار خانواده هایشان سپری می‌کنند به همین دلیل نگاه به این کودکان بر اساس خانواده‌ محوری است.

بیدخام یادآورشد: در حال حاضر کودکان کار و خیابانی در یک مرکز دولتی شبانه روزی و ۲ مرکز غیر دولتی مراکز حمایتی- آموزشی کودک و خانواده در شهرستان های قزوین و تاکستان تحت نظارت سازمان بهزیستی و با هدف کنترل و کاهش آسیب های اجتماعی ناشی از حضور و کار کودکان در خیابان مراقبت می شوند.

وی تاکید کرد : کودکان خیابانی با حضور در سطح شهر چهره ناخوشایندی را ایجاد کرده‌اند که این معضل نیاز به مدیریت دارد.

بیدخام با بیان اینکه تاسیس فضایی برای ارائه خدمات به کودکان کار توسط شهرداری در دستور کار قرار دارد، تصریح کرد: اقداماتی در این زمینه انجام شده است و به زودی مرکز حمایت و توانمندسازی کودکان کار راه اندازی خواهد شد.

کودکان کار روستای نومل گرگان

“روستای نومل” در فاصله ۱۵ کیلومتری شرق گرگان واقع در مرکز استان گلستان است که اکثر اقوام این روستا سیستانی و یا مهاجر هستند. در این روستا کوره های زیادی برای تولید انواع آجر وجود دارد اما چیزی که بیشتر در این میان به چشم میخورد، همکاری کودکان در کارگاه های آجر پزی است که همه روزه به جزء ایام فصل سرما به خانواده خود برای امرار و معاش کمک میکنند.

درآمد روزانه ۵۰ تا ۸۰ هزار تومانی زباله‌گردها

ایسنا نوشت: عضو هیات علمی دانشگاه علامه طباطبایی و مجری طرح مطالعاتی زباله گردی صنعت زباله‌گردی را پرسود دانست و با بیان اینکه ثروت زیادی در حوزه پسماند جابه‌جا می‌شود اظهارکرد: افرادی که به عنوان زباله‌گرد کار می‌کنند عمدتا مرد هستند، با انواع بیماری‌ها

مواجهند و درآمد روزانه آنان بین ۵۰ تا ۸۰ هزار تومان است.

 نشست تخصصی آسیب شناسی زباله گردی در تهران در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی برگزار شد و ستار پروین، عضو هیات علمی دانشگاه علامه طباطبایی و مجری طرح مطالعاتی زباله گردی نخستین سخنران این نشست بود.

پروین پیمانکاران، شهرداری، زباله گردها، ‌ صاحبان صنایع و شهروندان را پنج عنصر زباله گردی برشمرد و گفت: زباله گردی رسمی و غیررسمی وجود دارد و زباله گردها جلو صحنه هستند و در پشت صحنه مسائلی است که شاید ما از آنها خبر نداریم؛  شغل زباله گردی پرمخاطره است و انواع مشکلات بهداشتی و روانی برای فرد ایجاد می شود.

وی زباله گردها را از جمله بی خانمانان توصیف کرد و با بیان اینکه امروز این دسته از افراد در تهران زیادند، برخی رانندگان تاکسی‌های اینترنتی، معتادان و افرادی که ماشین خواب هستند و جذب مشاغل غیررسمی می شوند را از دسته این افراد برشمرد.

این استاد دانشگاه تاکید کرد: این افراد تلاش می کنند حقوق خود را از جامعه پس بگیرند و عمدتا مهاجر هستند و با انواع سختی ها مواجه می‌شوند.

پروین با بیان اینکه جهان رسمی، بی‌خانمانان را پس زده است، گفت: آنان برای بقا در خیابان‌ها می‌جنگند.

وی زباله‌گردی را صنعتی پرسود دانست و با بیان اینکه ثروت زیادی در حوزه پسماند جابه‌جا می‌شود اظهارکرد: افرادی که به عنوان زباله‌گرد کار می‌کنند عمدتا مرد هستند، با انواع بیماری‌ها مواجهند و درآمد روزانه آنان نیز بین ۵۰ تا ۸۰ هزار تومان است.

عضو هیات علمی دانشگاه علامه طباطبایی تاکید کرد:‌ طبق قانون پسماند حضور این افراد در جامعه غیرقانونی و ممنوع است اما پیمانکاران از آنان استفاده می‌کنند.

وی گفت:‌ امروز نهادهای قانونگذار این افراد  را درک نمی‌کنند و در بده بستان‌های سیاسی کسی به دنبال راه حلی برای آنان نیست.

قانون، فارغ از تابعیت باید تمامی کودکان کار را حمایت کند

فاطمه خاوری، فعال مدنی حوزه کودکان کار با تاکید بر این مساله که تابعیت کودکان کار نباید مورد توجه قرار گیرد و مسئولان باید همه کودکان کار و به ویژه آنهایی که در حوزه زباله کار می کنند را پوشش دهد، گفت: قانون باید تمامی کودکان فارغ از افغانی و ایرانی بودن را حمایت کند.

مدیر مدرسه کودکان جویندگان دانش در منطقه ۵ شهرداری تهران که کودکان زباله گرد در آن تحصیل می کنند نیز در این نشست گفت: هفت هزار و ۵۰۰ کودک در این مدرسه آموزش و مهارت دیده اند و اغلب آنان کودکان بازمانده از تحصیل و مشغول به کار بودند.

خاوری اظهار کرد:‌ این کودکان اغلب از نظر هویتی دارای مشکلاتی هستند؛ کودکانی هستند که بهترین روزهای عمر خود را در کار زباله گردی مشغول هستند و آینده خود را برای یافتن یک لقمه نان در سطل زباله می‌ریزند.

وی ادامه داد: ابتدا موضوع زباله گردی برای جمع آوری وسایلِ قابل استفاده بود اما بعدها با اجرای طرح‌های بازیافت این موضوع به شغل تبدیل شد.

این فعال مدنی با بیان اینکه کودکان از تحصیل بازمانده در محل نگهداری زباله ها زندگی می کنند، اظهار داشت: آمار غیررسمی از حضور ۴۷۰۰ کودک زباله گرد خبر می دهد که ۴۰ درصد آنان تنها نان آور خانه هستند و بین ۱۰ تا ۱۵ سال سن دارند.

وی استفاده از کودکان برای زباله گردی را به منظور فرار از قانون دانست و گفت: در کجای جهان موضوع زباله گردی به این صورت مدیریت می‌شود؟

خاوری در ادامه بر ضرورت آموزش و آگاهی‌دهی در حوزه زباله گردی تأکید کرد و گفت: سازمان‌های مردم نهاد و اداره‌هایی که در این حوزه فعالیت می کنند، می توانند موضوع زباله گردان و فعالیت کودکان در این حوزه را ساماندهی کنند.

نمکی های دیروز؛ میلیاردهای امروز

خالد کریمی، جامعه شناس و پژوهشگر شهری نیز سخنران دیگری بود که در این جلسه از مشاهدات عینی خود در فرآیند پژوهشی که برای مرکز مطالعات و برنامه ریزی شهر تهران انجام داده بود گزارش داد.

کریمی گفت:‌ موضوع پیمانکاران پسماند پیچیده است؛ گاهی برخی از آنان ماهانه پنج میلیون تومان می دهند تا در منطقه ای بگردند و زباله جمع کنند.

وی افزود:‌ وقتی افراد از کودکی به این کار مشغول هستند در بزرگسالی هم آن را ادامه می دهند و کم کم کامیون می خرند و خودشان پیمانکار می‌شوند.

کریمی با بیان اینکه اغلب افرادی که در این حوزه هستند، ترک تحصیل کرده اند، گفت:‌ افراد در این حوزه بدون داشتن مهارت کار انجام می دهند و پول خوبی به دست می آورند و این موضوع موجب می شود که اغلب ترک تحصیل کنند، بدون اینکه هیچ آینده ای داشته باشند.

به گفته وی بسیار از افرادی که در این حوزه کار می کنند، دارای مشکلات و بیماری های خاصی هستند.

وی با اشاره به پیمانکاران حوزه پسماند اظهار کرد:‌ فردی را می شناسم که پیمانکار این حوزه و دندانپزشک است که خانه سالمندان نیز دارد اما در این حوزه پیمانکاری می‌کند.

این جامعه شناس، زباله گردی را به زندگی ماهی‌ها تشبیه کرد و گفت:‌ در این زندگی، ‌ماهی کوچک توسط ماهی بزرگ تر خورده می شود و این چرخه ادامه دارد تا به نهنگ برسیم.

وی در ادامه سخنان خود خاطر نشان کرد:‌ در یک مورد باید بگویم هزینه سالانه شهرداری یک منطقه ۷۰ میلیارد تومان است که ماهانه یک پیمانکار، سه میلیارد تومان به شهرداری می دهد و می توان گفت نیمی از هزینه ماهانه شهرداری یک منطقه توسط پیمانکار پسماند تامین می شود.

کریمی با اشاره به آسیب‌های حوزه پسماند یادآور شد: در این حوزه آسیب‌های بسیاری وجود دارد؛ آدم می‌کُشند، گوش می برند و برخی از آنها همراه خود بادیگارد دارند و متاسفانه الگوی تهران در سایر شهرها نیز پیاده و در شهرهایی مانند اهواز محله‌ای به این موضوع و زندگی زباله گردها اختصاص داده شده است.

این کارشناس اجتماعی بر موضوع مشارکت شهروندان در بهبود اوضاع تاکید کرد و گفت: شهروندان باید به نقش خود در حوزه جمع‌آوری پسماند توجه کنند.

گردش مالی سالانه  ۲هزار و ۶۰۰ میلیارد تومانی

کورش آصف وزیری، شهرساز و پژوهشگر شهری نیز در ادامه این نشست گفت: همان نمکی‌ها که پیش از این از کنار خانه‌ها نان خشک و پلاستیک را جمع آوری می کردند، کم‌کم وانت‌دار و به پیمانکار تبدیل شدند.

وی افزود: در بررسی های غیررسمی سال ۹۷ ‌ گردش مالی پسماند خشک شهر تهران ۲۶۰۰  میلیارد تومان بود که سهم شهرداری ۳۰ درصد و سهم جمع آوری غیررسمی ۷۰ درصد را شامل می شد.

این شهرساز و پژوهشگر شهری با اشاره به مقوله مشارکت شهروندان و آموزش در این حوزه، ‌اظهارکرد: نبود ثبات برنامه ریزی در اجرای برنامه ها و ناهماهنگی از جمله معضلاتی است که در حوزه آموزش و فرهنگ سازی دیده می شود.

وی گفت: مورد جدی که وجود دارد این است که سازمان پسماند به تنهایی نمی تواند موضوعات این حوزه را پوشش دهد؛ حوزه آموزش و جلب مشارکت نیز آموزش‌های لازم را به شهروندان ارائه نکرده و مواردی مانند کم‌حجم سازی زباله و کاهش آن برای مردم مطرح نشده است و وقتی در حوزه آموزش ضعف وجود دارد شهروندان با بی‌اطلاعی مشارکت می کنند و مشارکت آنان آگاهانه نیست.

وی با تاکید بر آگاهی در مشارکت از سوی شهروندان در حوزه پسماند، ‌خاطرنشان کرد: هنگامی که شهروندان می خواهند در این حوزه مشارکت کنند به دلیل نبود برنامه و ضعف آگاهی، به جریان غیر رسمی جمع آوری زباله ها و پسماند دامن می‌زنند.

این پژوهشگر شهری تاکید کرد: گاهی در قراردادهای پسماند مشاهده می‌شود که کارگران بیمه نیستند و از کودکان برای جمع آوری زباله استفاده می‌شود؛ جریان پسماند فسادزا است و با تولید فساد کارش را پیش می‌برد و هنگامی که اهرمی جلو آن را می‌گیرد، مجبور است آن اهرم را بخرد.

تراز مالی چرخه پسماند مثبت نیست

علیرضا شریفی فرد،  معاون برنامه ریزی و توسعه شهری سازمان مدیریت پسماند شهرداری تهران با بیان اینکه آمارهایی که توسط برخی از سخنران ها در این نشست مطرح شد نادرست است، تصریح کرد: برخلاف رقم هایی که گهگاه در این حوزه مطرح می شود تراز چرخه پسماند مثبت نیست و هزینه‌های زیاد درآمدها را کاهش می دهد.

وی با بیان اینکه از جمله عارضه‌های کلانشهرهای کشور زباله گردی است، گفت: جوامع دچار عوارض «کالایی شدن زندگی» شده اند و به سمت پول روی آورده اند.

شریفی فرد اظهار کرد:‌ وقتی پزشکان ویزیت های مختلفی دریافت می کنند و هنگامی که حتی حوزه آموزش، کالایی می‌شود و اولویت کسب پول و ثروت اندوزی است، ‌ مردم به سمت پول می‌روند و اینجاست که زندگی کالایی می شود.

وی با بیان اینکه برخلاف آنچه در گفته‌های کارشناسان عنوان شده است، بازیافت پسماند تراز مثبت ندارد گفت: درآمد پسماند تنها هزینه های جمع‌آوری آن را کاهش می‌دهد؛ وقتی از عبارت طلای کثیف استفاده می کنیم انگیزه ایجاد می‌شود که برخی برای کسب درآمد به این حوزه روی آورند.

شریفی فرد با بیان اینکه امیدوارم هیچ وقت زباله گردی به عنوان شغل شناخته نشود ادامه داد: سازمان غیررسمی زباله گردی قوت گرفته است، تشکیلات آن رشد کرده و هنوز به عنوان یک آسیب شناخته نمی شود که در اینجا باید سایر مراجع برای مقابله با این شکل گیری غیررسمی سازمان زباله گردی وارد میدان شوند.

معاون برنامه ریزی و توسعه شهری سازمان مدیریت پسماند شهرداری تهران خاطرنشان کرد: مدیریت پسماند ذینفعان زیادی دارد که باید همه آنها کار خود را به درستی انجام دهند.

وی افزود:‌ شهرداری تهران به این نتیجه رسیده است که مدیریت پسماند شهر تهران به شکل مطلوب اتفاق نمی افتد و اقدامات متعددی تاکنون انجام شده که برخی از آنها موفقیت آمیز و برخی هم ناموفق بوده است.

بنا براعلام روابط عمومی مرکز مطالعات و برنامه ریزی شهر تهران، شریفی فرد این را هم گفت که تدوین طرح مدیریت جامع پسماند در حال انجام است، خرداد ماه سال ۹۹ ارائه می شود و پس از تصویب شورا اجرایی خواهد شد.

وی با اشاره به برخی تبلیغات تلویزیونی درباره استفاده از شیر و لبنیات نیز گفت: در این تبلیغات حتی ۶ ثانیه زمان نمی گذارند که به مخاطبان بگویند بطری را پس از مصرف چه کنیم و کجا قرار دهیم؟

درآمد روزانه ۵۰ تا ۸۰ هزار تومانی زباله‌گردها

۱۶ مهر ۱۳۹۸

ایسنا نوشت: عضو هیات علمی دانشگاه علامه طباطبایی و مجری طرح مطالعاتی زباله گردی صنعت زباله‌گردی را پرسود دانست و با بیان اینکه ثروت زیادی در حوزه پسماند جابه‌جا می‌شود اظهارکرد: افرادی که به عنوان زباله‌گرد کار می‌کنند عمدتا مرد هستند، با انواع بیماری‌ها مواجهند و درآمد روزانه آنان بین ۵۰ تا ۸۰ هزار تومان است.

 نشست تخصصی آسیب شناسی زباله گردی در تهران در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی برگزار شد و ستار پروین، عضو هیات

علمی دانشگاه علامه طباطبایی و مجری طرح مطالعاتی زباله گردی نخستین سخنران این نشست بود.

پروین پیمانکاران، شهرداری، زباله گردها، ‌ صاحبان صنایع و شهروندان را پنج عنصر زباله گردی برشمرد و گفت: زباله گردی رسمی و غیررسمی وجود دارد و زباله گردها جلو صحنه هستند و در پشت صحنه مسائلی است که شاید ما از آنها خبر نداریم؛  شغل زباله گردی پرمخاطره است و انواع مشکلات بهداشتی و روانی برای فرد ایجاد می شود.

وی زباله گردها را از جمله بی خانمانان توصیف کرد و با بیان اینکه امروز این دسته از افراد در تهران زیادند، برخی رانندگان تاکسی‌های اینترنتی، معتادان و افرادی که ماشین خواب هستند و جذب مشاغل غیررسمی می شوند را از دسته این افراد برشمرد.

این استاد دانشگاه تاکید کرد: این افراد تلاش می کنند حقوق خود را از جامعه پس بگیرند و عمدتا مهاجر هستند و با انواع سختی ها مواجه می‌شوند.

پروین با بیان اینکه جهان رسمی، بی‌خانمانان را پس زده است، گفت: آنان برای بقا در خیابان‌ها می‌جنگند.

وی زباله‌گردی را صنعتی پرسود دانست و با بیان اینکه ثروت زیادی در حوزه پسماند جابه‌جا می‌شود اظهارکرد: افرادی که به عنوان زباله‌گرد کار می‌کنند عمدتا مرد هستند، با انواع بیماری‌ها مواجهند و درآمد روزانه آنان نیز بین ۵۰ تا ۸۰ هزار تومان است.

عضو هیات علمی دانشگاه علامه طباطبایی تاکید کرد:‌ طبق قانون پسماند حضور این افراد در جامعه غیرقانونی و ممنوع است اما پیمانکاران از آنان استفاده می‌کنند.

وی گفت:‌ امروز نهادهای قانونگذار این افراد  را درک نمی‌کنند و در بده بستان‌های سیاسی کسی به دنبال راه حلی برای آنان نیست.

قانون، فارغ از تابعیت باید تمامی کودکان کار را حمایت کند

فاطمه خاوری، فعال مدنی حوزه کودکان کار با تاکید بر این مساله که تابعیت کودکان کار نباید مورد توجه قرار گیرد و مسئولان باید همه کودکان کار و به ویژه آنهایی که در حوزه زباله کار می کنند را پوشش دهد، گفت: قانون باید تمامی کودکان فارغ از افغانی و ایرانی بودن را حمایت کند.

مدیر مدرسه کودکان جویندگان دانش در منطقه ۵ شهرداری تهران که کودکان زباله گرد در آن تحصیل می کنند نیز در این نشست گفت: هفت هزار و ۵۰۰ کودک در این مدرسه آموزش و مهارت دیده اند و اغلب آنان کودکان بازمانده از تحصیل و مشغول به کار بودند.

خاوری اظهار کرد:‌ این کودکان اغلب از نظر هویتی دارای مشکلاتی هستند؛ کودکانی هستند که بهترین روزهای عمر خود را در کار زباله گردی مشغول هستند و آینده خود را برای یافتن یک لقمه نان در سطل زباله می‌ریزند.

وی ادامه داد: ابتدا موضوع زباله گردی برای جمع آوری وسایلِ قابل استفاده بود اما بعدها با اجرای طرح‌های بازیافت این موضوع به شغل تبدیل شد.

این فعال مدنی با بیان اینکه کودکان از تحصیل بازمانده در محل نگهداری زباله ها زندگی می کنند، اظهار داشت: آمار غیررسمی از حضور ۴۷۰۰ کودک زباله گرد خبر می دهد که ۴۰ درصد آنان تنها نان آور خانه هستند و بین ۱۰ تا ۱۵ سال سن دارند.

وی استفاده از کودکان برای زباله گردی را به منظور فرار از قانون دانست و گفت: در کجای جهان موضوع زباله گردی به این صورت مدیریت می‌شود؟

خاوری در ادامه بر ضرورت آموزش و آگاهی‌دهی در حوزه زباله گردی تأکید کرد و گفت: سازمان‌های مردم نهاد و اداره‌هایی که در این حوزه فعالیت می کنند، می توانند موضوع زباله گردان و فعالیت کودکان در این حوزه را ساماندهی کنند.

نمکی های دیروز؛ میلیاردهای امروز

خالد کریمی، جامعه شناس و پژوهشگر شهری نیز سخنران دیگری بود که در این جلسه از مشاهدات عینی خود در فرآیند پژوهشی که برای مرکز مطالعات و برنامه ریزی شهر تهران انجام داده بود گزارش داد.

کریمی گفت:‌ موضوع پیمانکاران پسماند پیچیده است؛ گاهی برخی از آنان ماهانه پنج میلیون تومان می دهند تا در منطقه ای بگردند و زباله جمع کنند.

وی افزود:‌ وقتی افراد از کودکی به این کار مشغول هستند در بزرگسالی هم آن را ادامه می دهند و کم کم کامیون می خرند و خودشان پیمانکار می‌شوند.

کریمی با بیان اینکه اغلب افرادی که در این حوزه هستند، ترک تحصیل کرده اند، گفت:‌ افراد در این حوزه بدون داشتن مهارت کار انجام می دهند و پول خوبی به دست می آورند و این موضوع موجب می شود که اغلب ترک تحصیل کنند، بدون اینکه هیچ آینده ای داشته باشند.

به گفته وی بسیار از افرادی که در این حوزه کار می کنند، دارای مشکلات و بیماری های خاصی هستند.

وی با اشاره به پیمانکاران حوزه پسماند اظهار کرد:‌ فردی را می شناسم که پیمانکار این حوزه و دندانپزشک است که خانه سالمندان نیز دارد اما در این حوزه پیمانکاری می‌کند.

این جامعه شناس، زباله گردی را به زندگی ماهی‌ها تشبیه کرد و گفت:‌ در این زندگی، ‌ماهی کوچک توسط ماهی بزرگ تر خورده می شود و این چرخه ادامه دارد تا به نهنگ برسیم.

وی در ادامه سخنان خود خاطر نشان کرد:‌ در یک مورد باید بگویم هزینه سالانه شهرداری یک منطقه ۷۰ میلیارد تومان است که ماهانه یک پیمانکار، سه میلیارد تومان به شهرداری می دهد و می توان گفت نیمی از هزینه ماهانه شهرداری یک منطقه توسط پیمانکار پسماند تامین می شود.

کریمی با اشاره به آسیب‌های حوزه پسماند یادآور شد: در این حوزه آسیب‌های بسیاری وجود دارد؛ آدم می‌کُشند، گوش می برند و برخی از آنها همراه خود بادیگارد دارند و متاسفانه الگوی تهران در سایر شهرها نیز پیاده و در شهرهایی مانند اهواز محله‌ای به این موضوع و زندگی زباله گردها اختصاص داده شده است.

این کارشناس اجتماعی بر موضوع مشارکت شهروندان در بهبود اوضاع تاکید کرد و گفت: شهروندان باید به نقش خود در حوزه جمع‌آوری پسماند توجه کنند.

گردش مالی سالانه  ۲هزار و ۶۰۰ میلیارد تومانی

کورش آصف وزیری، شهرساز و پژوهشگر شهری نیز در ادامه این نشست گفت: همان نمکی‌ها که پیش از این از کنار خانه‌ها نان خشک و پلاستیک را جمع آوری می کردند، کم‌کم وانت‌دار و به پیمانکار تبدیل شدند.

وی افزود: در بررسی های غیررسمی سال ۹۷ ‌ گردش مالی پسماند خشک شهر تهران ۲۶۰۰  میلیارد تومان بود که سهم شهرداری ۳۰ درصد و سهم جمع آوری غیررسمی ۷۰ درصد را شامل می شد.

این شهرساز و پژوهشگر شهری با اشاره به مقوله مشارکت شهروندان و آموزش در این حوزه، ‌اظهارکرد: نبود ثبات برنامه ریزی در اجرای برنامه ها و ناهماهنگی از جمله معضلاتی است که در حوزه آموزش و فرهنگ سازی دیده می شود.

وی گفت: مورد جدی که وجود دارد این است که سازمان پسماند به تنهایی نمی تواند موضوعات این حوزه را پوشش دهد؛ حوزه آموزش و جلب مشارکت نیز آموزش‌های لازم را به شهروندان ارائه نکرده و مواردی مانند کم‌حجم سازی زباله و کاهش آن برای مردم مطرح نشده است و وقتی در حوزه آموزش ضعف وجود دارد شهروندان با بی‌اطلاعی مشارکت می کنند و مشارکت آنان آگاهانه نیست.

وی با تاکید بر آگاهی در مشارکت از سوی شهروندان در حوزه پسماند، ‌خاطرنشان کرد: هنگامی که شهروندان می خواهند در این حوزه مشارکت کنند به دلیل نبود برنامه و ضعف آگاهی، به جریان غیر رسمی جمع آوری زباله ها و پسماند دامن می‌زنند.

این پژوهشگر شهری تاکید کرد: گاهی در قراردادهای پسماند مشاهده می‌شود که کارگران بیمه نیستند و از کودکان برای جمع آوری زباله استفاده می‌شود؛ جریان پسماند فسادزا است و با تولید فساد کارش را پیش می‌برد و هنگامی که اهرمی جلو آن را می‌گیرد، مجبور است آن اهرم را بخرد.

تراز مالی چرخه پسماند مثبت نیست

علیرضا شریفی فرد،  معاون برنامه ریزی و توسعه شهری سازمان مدیریت پسماند شهرداری تهران با بیان اینکه آمارهایی که توسط برخی از سخنران ها در این نشست مطرح شد نادرست است، تصریح کرد: برخلاف رقم هایی که گهگاه در این حوزه مطرح می شود تراز چرخه پسماند مثبت نیست و هزینه‌های زیاد درآمدها را کاهش می دهد.

وی با بیان اینکه از جمله عارضه‌های کلانشهرهای کشور زباله گردی است، گفت: جوامع دچار عوارض «کالایی شدن زندگی» شده اند و به سمت پول روی آورده اند.

شریفی فرد اظهار کرد:‌ وقتی پزشکان ویزیت های مختلفی دریافت می کنند و هنگامی که حتی حوزه آموزش، کالایی می‌شود و اولویت کسب پول و ثروت اندوزی است، ‌ مردم به سمت پول می‌روند و اینجاست که زندگی کالایی می شود.

وی با بیان اینکه برخلاف آنچه در گفته‌های کارشناسان عنوان شده است، بازیافت پسماند تراز مثبت ندارد گفت: درآمد پسماند تنها هزینه های جمع‌آوری آن را کاهش می‌دهد؛ وقتی از عبارت طلای کثیف استفاده می کنیم انگیزه ایجاد می‌شود که برخی برای کسب درآمد به این حوزه روی آورند.

شریفی فرد با بیان اینکه امیدوارم هیچ وقت زباله گردی به عنوان شغل شناخته نشود ادامه داد: سازمان غیررسمی زباله گردی قوت گرفته است، تشکیلات آن رشد کرده و هنوز به عنوان یک آسیب شناخته نمی شود که در اینجا باید سایر مراجع برای مقابله با این شکل گیری غیررسمی سازمان زباله گردی وارد میدان شوند.

معاون برنامه ریزی و توسعه شهری سازمان مدیریت پسماند شهرداری تهران خاطرنشان کرد: مدیریت پسماند ذینفعان زیادی دارد که باید همه آنها کار خود را به درستی انجام دهند.

وی افزود:‌ شهرداری تهران به این نتیجه رسیده است که مدیریت پسماند شهر تهران به شکل مطلوب اتفاق نمی افتد و اقدامات متعددی تاکنون انجام شده که برخی از آنها موفقیت آمیز و برخی هم ناموفق بوده است.

بنا براعلام روابط عمومی مرکز مطالعات و برنامه ریزی شهر تهران، شریفی فرد این را هم گفت که تدوین طرح مدیریت جامع پسماند در حال انجام است، خرداد ماه سال ۹۹ ارائه می شود و پس از تصویب شورا اجرایی خواهد شد.

وی با اشاره به برخی تبلیغات تلویزیونی درباره استفاده از شیر و لبنیات نیز گفت: در این تبلیغات حتی ۶ ثانیه زمان نمی گذارند که به مخاطبان بگویند بطری را پس از مصرف چه کنیم و کجا قرار دهیم؟