جنبش زنان می‌تواند موتور یک تحول اجتماعی شود.

منصوره شجاعی فعال حقوق زنان و پژوهشگر ساکن هلند است. او که پس از اعتراضات سال ۱۳۸۸ ایران را ترک کرده‌، ارتباط نزدیکی با فعالان حقوق زن در داخل و خارج از کشور دارد.

منصوره شجاعی در گفت‌وگو با دویچه‌وله به مناسبت چهلمین سال انقلاب ایران در مورد "توانایی یا خواست" زنان ایران برای تغییر وضعیت موجود می‌گوید: «توانایی و خواستن هرچند در ظاهر دو مقوله در هم تنیده‌اند، اما نظر به شرایط و موقعیت‌های عینی می‌بایست به طور جداگانه مورد بررسی قرار گیرند. توانایی یک پدیده انزاویی نیست. توانایی به نسبت شرایط عینی  ومرتبط با حیات اجتماعی، سیاسی و اقتصادی  می‌تواند معنا شود. در ارتباط با این شرایط عینی است که توانایی معنا پیدا می‌کند. اما خواستن پدیده‌ای درونی است که به اقتضای موقعیت و هویت هر فرد شکل می‌گیرد. این خواستن در پیوند با  مطالبات مشترک گروه‌های اجتماعی  به  یک عامل محرک، برانگیزاننده و حتی بسیجگر تبدیل می‌شود که زمینه‌های کاربست  توانایی را فراهم می‌کند.

لیلی خاتمی فعال حقوق کودکان و زنان به اتهام جاسوسی بازداشت شد.

بنا به گزارشات رسیده خانم لیلی خاتمی، فعال حقوق کودکان و زنان که در مناطق زلزله‌زده کرمانشاه و مناطق محروم زاهدان برای کودکان، برنامه‌های نمایشی، گروه‌درمانی و قصه‌خوانی برگزار می‌کرد،‌ بازداشت شده و با اتهام “جاسوسی” مواجه شده‌است.

مونس خاتمی، خواهر لیلی خاتمی در گفت‌وگویی به شاهد علوی، روزنامه‌نگار گفته‌است: «خواهرم به زاهدان رفته بود، در آخرین روز سفرش در زاهدان و در منزل یکی از بستگان از سوی نیروهای امنیتی بازداشت و به تهران منتقل شده‌است».

وی در خصوص آخرین وضعیت خواهرش گفت: «تا جایی که اطلاع دارم خواهرم با اتهام جاسوسی مواجه شده و بیشتر از این اطلاعی ندارم و در طول این مدت، پدرم موفق شد دو بار او را ببنید و یک بار هم با من تماس تلفنی داشت».

مونس خاتمی محل نگهداری لیلی خاتمی را تهران عنوان کرد و گفت:  «تا جایی که خبر داریم ظاهرا تهران است، ولی اینکه چرا به آنجا منتقل شده، اطلاعی نداریم و هنوز موفق نشده‌ایم وکیل بگیریم».

خانم خاتمی، در خصوص حوزه فعالیت‌هایی که خواهرش لیلی خاتمی می‌گوید: « خواهر من، معمولا تنها کار می‌کردند و کارش هم بیشتر مربوط به کودکان بی‌سرپرست و بدسرپرست در مناطق خیلی محروم بود و به روستاهای دورافتاده سر می‌زد و کرمانشاه، سیستان و بلوچستان، مازندران و گیلان و همیشه طوری برنامه‌ریزی می‌کرد به محروم‌ترین مناطق کشور سر می‌زد و همه برنامه‌اش این بود که حداقل یک امیدی برای این بچه‌ها ایجاد کند و هیچ فعالیت سیاسی نداشت».

وی گفت: «خواهر من پیش از این بازداشت نشده‌ بود و این خبر بازداشت برای ما کاملا غیرمنتظره بود و لیلا خاتمی هیچ فعالیت محرمانه‌ای نداشت و حتی روستاهایی هم که سر می‌زد، کاملا مشخص بود.

او زمانی که در مناطق زلزله زده کرمانشاه به سر می‌برد مانند خود مردم آنجا در شرایط سختی زندگی می‌کرد و پابه پای مردم در چادر زندگی می‌کرد و همه تلاشش را می‌کرد که بچه‌ها خودشان را بروز دهند».

اولین بار نیست که اتهام جاسوسی برای فعالین حقوق زنان از طرف حکومت سرکوبگر زنان صادر میشود.

نرگس محمدی از زندان زنان اوین: شرایط دسترسی به داروهایمان را فراهم کنید.

نرگس محمدی زندانی سیاسی محبوس در زندان زنان اوین در نامه ای به دادستان تهران از وی خواست تا شرایط مراقبت های پزشکی و دسترسی خود و دیگر زندانیان به پزشکان متخصصی که سال ها تحت مراقبت آنها معالجه شده اند و همچنین دسترسی به داروهایشان را فراهم آورد.‌

متن نامه در پی آمده است:

جناب آقای جعفری دولت آبادی

دادستان محترم تهران

با سلام و احترام

مدتهاست که اعزام های پزشکی اینجانب به دلایل نامعلوم صورت نمی گیرد و پیگیری های اینجانب در زندان و وکلا خارج از زندان به سرانجامی نرسیده است.

حضرتعالی طی ملاقاتی که در زندان اوین و هنگام حبس اینجانب در سلول انفرادی ۲۰۹ داشتید در جریان پرونده های ساختگی وزارت اطلاعات قرار گرفتید و همان زمان در دادسرا متوجه شدید که ادعای بازپرس مبنی بر ثبت و ضبط یک ‌وانت بار اعلامیه از منزل اینجانب، دروغ است و دستور تبدیل قرار بازداشت موقت را صادر کردید اما من به ۶ سال حبس محکوم شدم.

سال ۹۱ متوجه شدید که سرپرست دادسرای اوین آقای رشته احمدی با جعل نامه اینجانب، دستور انتقال غیر قانونی من به زندان عمومی زنان زنجان را ترتیب دادند.

اما من ماه ها در آن زندان ماندم. من در حالی که پیش از بازداشت از سلامت کامل برخوردار بودم به دلیل فشارهای روحی و روانی در سلول های انفرادی بند ۲۰۹ مبتلا به حملات عصبی مکرر شدم و در زندان زنجان تشنج کردم که مدارک پزشکی و نوار مغز آن در بیمارستان ولیعصر زنجان (با مهر محرمانه) موجود می باشد.

متاسفانه سال ۹۵ شاهد حکم‌ سنگین دیگری با محکومیت ۱۶ سال علیه من بودید و نماینده حضرتعالی در دادگاه همراهی لازم را با قاضی غیر مستقل دستگاه قضایی به عمل آورد.

حال پس از این احکام ناعادلانه، آن چه مهم است نحوه نگهداری اینجانب در بند زنان اوین می باشد. اعزام های پزشکی من مدتهاست که صورت نمی گیرد و هیچ گونه توضیحی نیز در این باره داده نمی شود.

۱. طبق مدارک و مستندات پزشکی اینجانب پیش تر دچار آمبولی ریه شده ام که نیاز به مراقبت و کنترل پزشکی و انجام آزمایشات دقیق دارم و حداقل یک ‌سال و نیم است که مراجعه ای به پزشک متخصصی که سال هاست تحت مراقبت ایشان بوده ام نداشته ام‌.

این در حالیست که پزشک بنده چندین بار درخواست مراجعه من را توسط وکیل به دادیار و زندان تقدیم کرده اند.

۲. به دلیل استفاده از قرص هایی که مانع لخته خون می شود از جمله وارفارین دچار بیماری زنان شده ام‌ که آخرین اقدام پزشکی در خرداد سال ۹۶ بوده و پس از آن اعزامی به پزشک معالجم که سال هاست تحت مراقبت ایشان بوده ام نداشته ام.

این در حالیست که اینجانب از یک طرف به دلیل آمبولی ریه از رقیق کننده خون و به دلیل خونریزی از قرص های مانع خونریزی یا انعقادی استفاده می کنم که خیلی روشن و واضح است که نیاز به مراقبت پزشکان متخصصم دارم اما این امر صورت نمی گیرد.

۳. عمل کیسه صفرای اینجانب پس از دو سال تاخیر و تحمل درد و بیماری انجام شد که در حین آندروسکپی در مری اینجانب Inlet patch تشخیص داده شد که در حال حاضر مشکلی ندارد اما احتمال نگرانی برای آینده ممکن است وجود داشته باشد، لذا پزشک معالج طی نامه ای مبسوط به همراه عکس و گزارشات از زندان خواستند تا برای تشخیص نزد پروفسور ملک زاده و در مهر ماه سال جاری جهت کنترل به پزشک معالجم در بیمارستان مراجعه کنم که انجام نشده است.

۴. اینجانب پس از تحمل حبس در سلول انفرادی ۲۰۹ و زندان عمومی زنجان دچار تشنج شدم که از همان سال تحت مراقبت پزشک مغز و اعصاب می باشم اما مدتی ست مانع مراجعه من به پزشک مغز و اعصاب شده اند.

جناب دادستان؛ متاسفانه اینجانب چشم امیدی به رعایت انصاف و عدالت از سوی سیستم قضایی کشورم ندارم. لذا در مورد احکام‌ غیر عادلانه سخنی نمی گویم، اما از حضرتعالی تقاضا دارم لااقل شرایط مراقبت های پزشکی و دسترسی ما به پزشکان متخصصی که سال ها تحت مراقبت آنها معالجه شده ایم و همچنین دسترسی به داروهایمان را فراهم آورید.‌

اینجانب قصد بزرگنمایی در مورد بیماری های خود را ندارم و مخالف این شیوه توسط هر شخصی حتی برای خود هستم و معتقدم این کار اجحاف در حق بیماران بدحال تر از ماست، اما یک نکته را به شما یادآور می شوم.

زمانی که تخلیه چشم و صورت جناب دکتر رجایی را شنیدم متعاقبا مصاحبه آقای اژه ای را در روزنامه خواندم که مسئولیت قوه قضاییه را منکر شده بودند.

همچنین وقتی کشته شدن آقای دکتر کاووس سید امامی را شنیدم، مصاحبه آقای اژه ای را مبنی بر سلب مسئولیت از سیستم قضایی را خواندم.

۱. همانطور که در متن اشاره کردم پزشک اینجانب اعلام کرده Inlet patch مری در حال حاضر مشکلی ندارد اما ممکن است به مسئله نگران کننده ای تبدیل شود و می بایست تحت مراقبت بوده و بیمار به دور از محیط پر اضطراب باشد.

از زمان تشخیص تا کنون اجازه اعزام من به پزشک معالجم داده نشده است.

۲. استفاده از قرص های رقیق کننده خون به همراه قرص های انعقادی بارها توسط پزشکان متخصص نگران کننده عنوان شده و گزارشات مکتوب فراوانی در پرونده ام وجود دارد که این گزارشات حتی به تایید پزشک معالج زندان نیز رسیده است و می تواند در صورت عدم مراقبت منجر به خطر جانی گردد که به این طریق و از سر ناچاری در نامه ای سرگشاده اعلام می گردد. بدیهی است مسئولیت هر گونه خطر جانی متوجه دستگاه قضایی می باشد.

رونوشت:

وزیر دادگستری

وزارت بهداشت و سلامت

کمیسیون بهداشت مجلس شورای اسلامی

نرگس محمدی – ۷۹/۹/۷ – زندان زنان اوین

انتشار بیانیه جمعیت حمایت از حقوق بشر زنان.

جمعیت حمایت از حقوق بشر زنان به مناسبت دهم دسامبر روز جهانی حقوق بشر زنان بیانیه ای را صادر شد .

به گزارش گروه اجتماعی برنا ، جمعیت حمایت از حقوق بشر زنان در روز جهانی حقوق بشر بیانیه ای را صادر کرد .

در متن این بیانیه آمده است :

«در هفتادمین سالگرد صدور اعلامیه جهانی حقوق بشر، جمعیت “حمایت از حقوق بشر زنان” به عنوان یک تشکل سیاسی-اجتماعی و  بر آمده از  دو آرمان “حقوق انسان “و “حقوق زنان”، امروز حقوق زنان را فصلی از حقوق همه ی انسان ها، بلکه در موقعیت کنونی مهمترین مصداق حقوق بشرمی شناسد و این دو آرمان را همپا و همتای یکدیگر در دستور کار خود دارد .

حقوق بشر آرمان اول ماست : تجربه ای برآمده از انباشت تجارب بشر که پس از گذر از دو جنگ خانمان سوز جهانی؛ با تصویب  منشور سازمان ملل متحد به عنوان برآیند آمال و آرزوهای مشترک مردم جهان، بر پیشبرد و تشویق احترام به حقوق بشر و آزادی‌های اساسی برای همگان سندی جهان شمول فراهم ساخت . پس از تصویب منشور ملل متحد و با توجه به این آمال و آرزوهای مشترک جهانی در دهم دسامبر ۱۹۴۸ میلادی، اعلامیه جهانی حقوق بشر با تکیه بر اصولی چون: جهان شمولی، غیر قابل سلب بودن، تفکیک نا پذیری و منع تبعیض در مجمع عمومی ملل متحد تصویب شد.

.

سالروز تصویب اعلامیه جهانی حقوق بشر بهانه ای برای بازخوانی این سند مهم حقوقی به عنوان یکی از مهم ترین اسناد هویتی سازمان ملل متحد است تا علاوه بر تبیین مضاعف اهمیت آن در حوزه حقوق جهانی بشر، معیار  و ملاکی  برای ارزیابی کارنامه کشورهای جهان در رعایت از حقوق بشر باشد.

جمعیت حمایت از حقوق بشر زنان عمیقا بر این باور است اگرچه اعلامیه جهانی حقوق بشر یک میراث فراجغرافیایی و چند فرهنگی است که از مغرب زمین برخاسته است، اما ما در  میراث فرهنگ و  تمدن ایرانی – اسلامی خود شاهد ادبیات و تاریخی گرانسنگ از ارزشهای حقوق بشری هستیم که نشانه های آن در آیات، احادیث، ادبیات و عرفان ما فراوان است: از منشور  کورش و بنیان های حقوق بشری آن در پیش از اسلام تا متون اسلامی به خصوص قرآن حکیم که در آیه ۷۰ سوره اسرا آن بر کرامت ذاتی انسان ها تاکید کرده است :

“وَلَقَدْ کَرَّمْنَا بَنِی آدَمَ وَحَمَلْنَاهُمْ فِی الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَرَزَقْنَاهُم مِّنَ الطَّیِّبَاتِ وَفَضَّلْنَاهُمْ عَلَى کَثِیرٍ مِّمَّنْ خَلَقْنَا تَفْضِیلاً”

“و محققا ما فرزندان آدم را بسیار گرامی داشتیم و آنها را (بر مرکب) در برّ و بحر سوار کردیم و از هر غذای لذیذ و پاکیزه آنها را روزی دادیم و آنها را بر بسیاری از مخلوقات خود برتری و فضیلت کامل بخشیدیم.”

در ادب فارسی نیز شعر معروف شاعر پرآوازه ایران زمین، سعدی (علیه الرحمه) که بر تارک لوح دل هر ایرانی نقش بسته است :

بنی آدم اعضای یک پیکرند

 که در آفرینش ز یک گوهرند

چو عضوی به درد آورد روزگار

 دگر عضوها را نماند قرار

 با همین منطق است که دومین آرمان و ارزش راهبردی ما در ” جمعیت حمایت از حقوق بشر زنان”  آغاز می شود و آن«حقوق انسانی زنان است». در تمام متون و اسناد کهن  و نوین ما که اصالت دارد، کرامت انسان به عنوان اصل اولیه و جزیی از ماهیت فطری انسان پذیرفته شده است و رویکردی بدون تبعیض، همراه با حمایت و حقوقی برابر برای ابنا بشر که مورد اتفاق اندیشه های جهانی، اسلامی و ایرانی است مورد تاکید واقع شده است و درست از اینجاست که مبنا و مبانی حرکت حزبی ما شکل می گیرد.

 اهداف اعلامیه جهانی حقوق بشر مشتمل بر تاکید مستمر بر صلح جهانی، دفاع مداوم از کرامت انسانی، فارغ از جنس، نژاد، رنگ و ثروت در سراسر جهان می باشد و در مقدمه آن به صراحت آمده است که شناسایی حیثیت و کرامت ذاتی تمام اعضای خانواده بشری و حقوق برابر و سلب ناپذیر زنان در کنار مردان، اساس آزادی، عدالت و صلح در جهان است. ما معتقدیم حقوق بشر حقوق همه ی انسان ها است؛ بدون توجه به رنگ، نژاد، زبان، دین، عقیده  و جنسیت …

ما برای اصلاحات جامعه محور تلاش می کنیم و از شاخص های حقوق بشر با معیارهایی چون مشارکت مدنی سیاسی اجتماعی اقتصادی و فرهنگی زنان صیانت و بر آن نظارت می کنیم . به افق گشایی و بهبود فرآیند قانون گذاری برای زنان می اندیشیم و بر تبعیض مثبت به سود زنان برای جبران عقب ماندگی های  تاریخی تاکید داریم .مشارکت ما در قدرت نه برای یک برنامه ی سیاسی یا ایدئولوژیک، که مشارکتی دموکراتیک برای پیشبرد یک آرمان اجتماعی به نام حقوق زنان به مثابه حقوق بشر است  و این ارزش را در اهداف و برنامه های همه احزاب دیگر می جوییم و به آنان در ائتلافهای سیاسی و انتخاباتی می پیوندیم . معیار و خط قرمز ما احترام، حمایت و تحقق حقوق انسانی زنان، در هر زمان و مکان است.

جمعیت حمایت از حقوق بشر زنان در هفتادمین سالگرد تصویب این اعلامیه بار دیگر بر ضرورت توجه و پافشاری و همبستگی همگان در راه دستیابی به حقوق چهارگانه « صلح طلبی»، «برخورداری از محیط زیست سالم»،«توسعه پایدار» و «پاسداری از میراث مشترک بشری» اصرار دارد .

ما بر این باوریم که نسل های مختلف حقوق بشر از جمله:

 حقوق مدنی و‌ سیاسی / حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و /  حقوق همبستگی

متعلق به تمام زنان و مردان در هر نسلی است، بنابراین محرومیت از این حقوق را نه فقط برای زنان، بلکه برای هیچ  طیف سنی و جنسی، از جمله: کودکان، جوانان و سالمندان را برنمی تابیم.

تلاش برای پاسداری از حقوق زنان و کودکان در کنار صیانت از سایر ابعاد حقوق بشر می باید فصل مشترک و اولویت برتر همه دولت ها و فعالان جامعه مدنی و کوشندگان این حوزه در سراسر جهان، به ویژه سرزمین ما باشد و این راهبرد محوری ما زنان و مردان مدافع حقوق بشر و حقوق زنان است؛ زنانی که از حقوق انسان ها حمایت می کنند و مردانی که از حقوق زنان دفاع می کنند و انسانهایی که بدون توجه به جنسیت به حقوق نوع بشر احترام ‌می گذارند…

 آرمان ما، راهبرد ما، برنامه ما و در یک کلام شعار ما این است و جز این نیست و دفاع از آن منحصر به هیچ جنسیتی نیست:

«همه حقوق بشر برای همه»

پس متحد باد همه زنان و مردان در دفاع از حقوق انسان و حقوق زنان، از هر فرد و در هر کجا.

” جمعیت حمایت از حقوق بشر زنان “

آذر ماه 1397»