زهرا جمالی، فعال مدنی به زندان اوین بازگشت

 زهرا جمالی، زندانی سیاسی و از امضاکنندگان نامهٔ ۱۴ نفرهٔ دوم (زنان داخل ایران)، با پایان دوران مر خصی به زندان اوین بازگشت.

زهرا جمالی، زندانی سیاسی که پیشتر توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب، به ۳ سال و ۸ ماه حبس تعزیری محکوم شده و شامگاه یکشنبه ۱۱ آبان ماه ۱۳۹۹، با تودیع قرار وثیقه به مرخصی اعزام شده بود، روز یکشنبه ۱۸ آبان ماه ۱۳۹۹، با پایان دوران مرخصی به بند زنان زندان اوین بازگشت.

زهرا جمالی شامگاه شنبه ۲ شهریور ماه ۱۳۹۸، توسط ماموران امنیتی در منزل شخصی خواهرش بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

بازداشت وی با تفتیش منزل خواهرش و ضبط تلفن‌های همراه وی صورت گرفته است.

این فعال مدنی توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی ایمان افشاری ابتدا بابت اتهام "اجتماع و تبانی علیه نظام جمهوری اسلامی" به ۵ سال زندان و به اتهام "تبلیغ علیه نظام" به یک سال زندان محکوم شد .

به دلیل عدم اعتراض به رأی صادره و همچنین عدم وجود سابقه کیفری، این حکم از بابت اتهامات "اجتماع و تبانی علیه نظام جمهوری اسلامی" و "تبلیغ علیه نظام" به ترتیب به ۳ سال و ۸ ماه زندان کاهش پیدا کرد.

این زندانی سیاسی پیشتر نیز روز شنبه ۲۴ اسفند ماه ۱۳۹۸، با تودیع قرار وثیقه ۴۰۰ میلیون تومانی به مرخصی اعزام شده و روز سه‌شنبه ۶ خردادماه ۱۳۹۹، با پایان دوران مرخصی به بند زنان زندان اوین بازگشته بود.

۱۴ فعال مدنی و سیاسی در خردادماه امسال در بیانیه‌ای خواستار استعفای علی خامنه‌ای از رهبری شدند. پس از آن موجی از حمایت افراد و شخصیت‌های داخل و خارج از ایران از این بیانیه‌ها شکل گرفت. از جمله بیانیه‌ی ۱۴ نفره زنان داخل ایران، یکی از این حمایت‌ها بوده‌است.

زهرا جمالی، فعال مدنی به زندان اوین بازگشت

 زهرا جمالی، زندانی سیاسی و از امضاکنندگان نامهٔ ۱۴ نفرهٔ دوم (زنان داخل ایران)، با پایان دوران مر خصی به زندان اوین بازگشت

تجمع کارگران نیشکر هفت تپه در اعتراض به ادامه بازداشت چهار فعال کارگری

روز سه‌شنبه ۱۳ آبان ۱۳۹۹، شماری از کارگران شرکت نیشکر هفت تپه در اعتراض به بازداشت همکاران خود برای پنجمین روز متوالی در محوطه این شرکت تجمع کردند.

پس از تجمع روز پنجشنبه ۸ آبان‌ماه، چهار تن از فعالین کارگری هفت‌ تپه به نام های یوسف بهمنی، حمید ممبینی، ابراهیم عباسی منجزی و مسعود حیوری بازداشت و در اعتراض به تداوم بازداشت و عدم رسیدگی به پرونده آنها، دست به اعتصاب غذا زدند.

روز شنبه ۱۰ آبان ماه ۱۳۹۹، سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه، با انتشار مطلبی از انتقال چهار کارگر بازداشتی پس از سه روز بازداشت در اداره پلیس آگاهی شوش، به زندان دزفول خبر داده بود.

 ابراهیم عباسی منجزی و یوسف بهمنی  پیشتر نیز در صبح سه شنبه ۲۴ تیرماه ۱۳۹۹، در سی امین روز اعتراض کارگران این شرکت برای پیگیری مطالباتشان توسط ماموران امنیتی بازداشت و در ۲۵ تیر ۱۳۹۹، با تودیع قرار کفالت آزاد شده بودند.

اعتراضات کارگران نیشکر هفت‌تپه که در حال حاضر نیز ادامه دارد از ۱۴ آبان ماه ۱۳۹۷، در حالی شدت گرفت که در آن زمان گزارش‌هایی مبنی بر متواری یا دستگیر شدن مالکان خصوصی نیشکر هفت‌تپه منتشر شده‌بود.

صدها کارگر، شرکت نیشکر هفت‌تپه، در آن زمان بیش از یک‌ماه در اعتراض به خصوصی‌سازی این شرکت و عدم توجه مسئولان به خواسته‌هایشان و همینطور معوقات مزدی خود، دست به اعتصاب زده‌‌ بودند.

در آن زمان شدت دامنه اعتراضات افزایش یافت و خانواده‌های کارگران شرکت هفت‌تپه نیز به خیابان‌های شهر شوش نیز کشیده شده بود و ضمن برپایی تجمع با سر دادن شعارهایی مطالبات‌شان را خواستار شده‌بودند.

مجتمع کشت و صنعت نیشکر هفت‌تپه در سال ۱۳۹۴ به دو شرکت خصوصی «زئوس» و «آریاک» واگذار شد و از زمان واگذاری این مجتمع کارگران بیش از صدها بار تجمع و اعتصاب کرده اند.

تجمع کارگران نیشکر هفت تپه در اعتراض به ادامه بازداشت چهار فعال کارگری

روز سه‌شنبه ۱۳ آبان ۱۳۹۹، شماری از کارگران شرکت نیشکر هفت تپه در اعتراض به بازداشت همکاران خود برای پنجمین روز متوالی در محوطه این شرکت تجمع کردند.

خوزستان: مهرنوش طافیان، خبرنگار بازداشت شد

مهرنوش طافیان، خبرنگار اهل اهواز پس از حضور در شعبه ۱۳ دادگاه اهواز بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

این بازداشت روز دوشنبه ۱۲ آبان ماه۹۹ صورت گرفته و از زمان بازداشت صفحه اینستاگرام خانم طافیان از دسترس

خارج شده است.

این خبرنگار خوزستانی یک روز قبل از بازداشتش، در تاریخ ۱۰ آبان با انتشار تصویر یک احضاریه در صفحه توییتر خود نوشته بود: «زنده باشم فردا اولین جلسه دادگاهه! نمی‌دونم قراره چه اتفاقی بیفته، اتهامات چی هست؟ خودم هم موندم چرا من؟ من که چیزی نخواستم جز این که اندکی عدالت رو هم ببینیم! چه‌قدر سخته ببینی و دهان ببندی، باز هم کنی می‌شود این!»

بر خلاف ماده ۱۷۰ قانون آیین دادرسی کیفری در احضاریه اتهامات مطروحه به وی ابلاغ نشده بود.

طبق این ماده قانونی باید در احضاریه‌ها، نام و نام خانوادگی احضارشونده، تاریخ، ساعت، محل حضور، علت احضار و نتیجه عدم حضور قید شوند، مگر «در جرایمی که به تشخیص مرجع قضایی، حیثیت اجتماعی متهم، عفت یا امنیت عمومی اقتضا کند، علت احضار ذکر نمی‌شود»، اما متهم می‌تواند برای اطلاع از علت احضار به دفتر مرجع قضایی مراجعه کند.

به گزارش «خبرنگاری جرم نیست»، هر چند مراجعه این فعال رسانه‌ای در روز ۱۲ آبان به بازداشت وی انجامید، اما تا کنون از اتهامات مطروحه و محل بازداشت خانم طافیان اطلاعاتی منتشر نشده است.

مهرنوش طافیان خبرنگار آزاد است و بیشتر در حوزه محیط‌زیست و بر مشکلات کارگران و حاشیه‌نشینان متمرکز است. برخی از گزارش‌های اجتماعی این خبرنگار آزاد در خبرگزاری «مهر» و سایت خبری «عصر جنوب» منتشر شده‌ند.

او متاهل است و یک فرزند پسر دارد.

اسفند ۱۳۹۸ «مهری طافیان»، مادر ۵۷ ساله مهرنوش، به بیماری کووید-۱۹ مبتلا شده بود که پس از ده روز بستری بهبود یافت و از «بیمارستان رازی اهواز» مرخص شد. مهرنوش در آن تاریخ به عنوان شهروندی که یکی از نزدیکانش مبتلا به کووید-۱۹ شده است، با خبرگزاری «ایرنا» مصاحبه کرده و وضعیت مادرش را شرح داده بود.

خوزستان: مهرنوش طافیان، خبرنگار بازداشت شد

مهرنوش طافیان، خبرنگار اهل اهواز پس از حضور در شعبه ۱۳ دادگاه اهواز بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

این بازداشت روز دوشنبه ۱۲ آبان ماه۹۹ صورت گرفته و از زمان بازداشت صفحه اینستاگرام خانم طافیان از دسترس

ابراز نگرانی شدید گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در ارتباط با نقض سیستماتیک، مستمر و گسترده حقوق بشر در ایران

 

ابراز نگرانی شدید گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در ارتباط با نقض سیستماتیک، مستمر و گسترده حقوق بشر در ایران

.

جاوید رحمان، گزارشگر ویژه حقوق‌بشر در ایران در سخنرانی خود در  کمیته سوم مجمع عمومی ملل ‌متحد گفت؛ «گزارشی که من ارائه می‌دهم نگرانی‌های شدید مرا در رابطه با وضعیت حقوق‌بشر در ایران برجسته می‌کند. خصیصه ویژه این وضعیت نقضهای سیستماتیک حقوق‌بشر و استمرار مصونیت (مقامات مجرم و مسئول سرکوب) از مجازات است.

این نتایج از تحقیقات من پیرامون سرکوب وحشیانه اعتراضات نوامبر۲۰۱۹ – آبان۹۸ و ژانویه۲۰۲۰ – دی۹۸گرفته شده است: بکارگیری شکنجه و احکام سنگین، اذیت و آزار قربانیان که خواستار عدالت شده‌اند و نبود حسابرسی از آنهایی که مسئول سرکوب بودند. قهر مفرط و مرگباری که نیروهای امنیتی علیه اعتراضات سراسری استفاده کردند بدترین مورد خشونت دولتی در ایران در دهه‌ها محسوب می‌شود. مقامات امنیتی دولتی عمداً از مهمات جنگی علیه معترضان استفاده می‌کردند که اغلب روی سر و ارگانهای حیاتی هدف گیری شده بود.

به‌رغم این بی‌توجهی فاحش به تعهدات نسبت به حق حیات و حق تجمع مسالمت‌آمیز، هیچ اطلاعاتی ارائه نشده است که تحقیقاتی مطابق با استانداردهای بین‌المللی انجام شده است تا مسببین این نقضها مورد حسابرسی قرار بگیرند. بعد از تقریباً یک سال، هیچ اعلام رسمی در رابطه با تعداد کشته‌شدگان و مجروحان صورت نگرفته است. مضافا بر این، اعضای خانواده قربانیان که خواهان عدالت شدند، با ارعاب مواجه شده و از طرف مقامات مورد اذیت و آزار قرار گرفتند. یا به آنها فشار آوردند که با پذیرفتن پرداخت پول بابت خسارت دست از پیگیری عدالت بردارند.

به همین اندازه گزارشات مستمر از معترضان بازداشت شده نیز، نگران کننده است که چطور با شکنجه وادار به اعتراف شدند، از جمله مواردی از ضرب و شتم فیزیکی، تعرض جنسی، سلول انفرادی و زندانی کردن بستگانشان. بسیار افراد نیز قهراً ناپدید شدند. برخی معترضان مانند امیر حسین مرادی، محمد رجبی و سعید تمجیدی بعد از محاکمه‌های ناعادلانه به اعدام محکوم شدند».

جاوید رحمان به آزادی فوری بازداشت شدگان قیام فراخوان داد و افزود: «در ایران یک روند روشن برای به سکوت کشاندن اعتراضات به وضعیت سیاسی، اجتماعی، اقتصادی بروز کرده است. در ماههای اخیر احکام اعدام علیه افرادی که در اعتراضات شرکت کرده بودند، صورت گرفته است. یک نمونه بارز اعدام خودسرانه نوید افکاری بود.

این نقض فاحش حق حیات و جدیدترین اعدام و یک سلسله از احکام اعدام با وجود ادعاهای شکنجه و اعترافات اجباری و سایر موارد نقض حقوق بوده است. این موارد علاوه بر نگرانی همیشگی نسبت به آمار بالای اعدام در ایران شامل اعدام نوجوانان است. من مصرانه خواهان لغو اعدام نوجوانان هستم.

شرایط نگران‌کننده زندان موجب وخیم‌تر شدن نگرانی‌ها نسبت به ابتلا زندانیان به کرونا شده، که منجر به مرگشان شده است».