خبرگزاری فارس ـ گروه آموزش و پرورش: نمایندگان مجلس ماه گذشته و وقتی در حال بررسی طرح تنظیم برخی از مقررات مالی، اداری و پشتیبانی وزارت آموزش و پرورش بودند با تصویب ماده‌ای، رأی به حذف تنوع مدارس دادند.
به موجب این مصوبه که 21 مهر به تصویب رسید باید تمامی مدارس هیأت امنایی، شاهد، ایثارگران، استعدادهای درخشان، نمونه
دولتی، آموزش از راه دور، اقلیت‌های مذهبی، شبانه‌روزی، عشایری و تطبیقی حذف شوند و مدارس به دو شکل دولتی و غیردولتی اداره شوند.از زمان تصویب این مصوبه تاکنون، نقدهای متعددی درباره دو مدل شدن مدارس مطرح شد؛ حامیان این طرح معتقد بودند که تنوع مدارس موجب شده بود که مدارس قشربندی شوند و این موضوع، عدالت آموزشی را زیر سؤال برده است و در مقابل مخالفان این مصوبه بر این باور بودند که با دو مدل شدن مدارس به دولتی و غیردولتی، دانش‌آموزان مدارس مختلف به دلیل عملکرد ضعیف در مدارس به دولتی به سمت مدارس غیردولتی کشیده می‌شوند و عدالت آموزشی اینگونه زیر سؤال می‌رود.
به عبارت دیگر، نظرات مخالفان و موافقان، عدالت آموزشی را نشانه گرفته است و همین موضوع موجب شد که یکی از قسمت‌های یک برنامه تلویزیونی به موضوع عدالت آموزشی اختصاص یابد؛ اما این برنامه با حواشی همراه شد که به نقطه روشنی نرسید.
در برنامه «زاویه» که روز چهارشنبه 8 آبان از شبکه چهارم صدا و سیما برگزار شد، طیبه ماهروزاده عضو شورای عالی آموزش و پرورش و همسر حداد عادل و رضوان حکیم‌زاده معاون آموزش ابتدایی وزیر آموزش و پرورش دعوت بودند.
ماهروزاده در این برنامه گفت: «من خودم جزو کسانی بودم که با تأسیس مدارس غیرانتفاعی مخالف بودم اما خودم مدرسه غیرانتفاعی به عنوان مؤسس ایجاد کردم چون پسرم سال ششم بود و می‌خواست به رشته علوم انسانی برود؛ به دنبال یک مدرسه می‌گشتیم نه اینکه از نظر درسی خوب باشد بلکه از نظر محیطی سالم باشد، در تهران پیدا نکردیم».
پس از این صحبت‌ها و گلایه‌های مطرح شده نسبت به خانم ماهروزده مبنی بر پیدا نشدن یک مدرسه سالم در تهران، وی توضیحاتی ارائه کرد و گفت: «1-تأسیس دبیرستان فرهنگ بعد از فراغت فریدالدین [فریدالدین حداد عادل] از دوره دبیرستان صورت گرفته و وی در این دبیرستان تحصیل نکرده است؛ اشاره به تحصیل وی صرفا به منظور بیان وضعیت نامطلوب رشته علوم انسانی در آن زمان بوده و این مطلب با دقت در صحبت اینجانب به روشنی قابل اثبات است و در برنامه به صراحت گفته شد که مدارس دولتی فرهنگ (که تعداد آنها در حال حاضر در حدود یکصد مدرسه تخمین زده می شود و باعث توسعه علوم انسانی شده است) هیچ ارتباطی با مؤسسه غیرانتفاعی فرهنگ ندارد».
اما اگر حواشی این موضوع را کنار گذاشت و به اصل جریان دقت کرد؛ بحث مهم که نادیده گرفته شده است، عدم وجود مدارس توانمند برای رقابت در بخش دولتی است؛ به عبارت دیگر، عمده مدارس دولتی توان رقابت از نظر کیفیت آموزشی و تربیتی را نداشته و لاجرم مدارس غیردولتی با هر توانی سر بر می‌آورند تا بتوانند این خلأ را پوشش دهند.
در شرایطی که طرح مذکور به دلیل پاره‌ای از ابهامات از سوی شورای نگهبان به مجلس بازگشته است، لازم است این موضوع به صورت دقیق و همه‌جانبه بررسی شود.
در این راستا اردوان مجیدی پژوهشگر و فعال تعلیم و تربیت که سال‌ها در حوزه تحول تعلیم و تربیت در حال بررسی است، یادداشت‌هایی را در اختیار این خبرگزاری قرار می‌دهد:
